Πόσο κοντά είναι οι Κινέζοι στο 20% της ευρωπαϊκής αγοράς αυτοκινήτου;

Έπειτα από αρκετά χρόνια, βρεθήκαμε ξανά στο Πεκίνο, αυτή τη φορά με αφορμή την επίσκεψη στα κεντρικά της BAIC. Και η αλήθεια είναι πως επιβεβαιώθηκαν, με τον πιο ξεκάθαρο τρόπο, όλα όσα το τελευταίο διάστημα διαβάζαμε και συζητούσαμε για την πρόοδο των Κινέζων στην αυτοκινητοβιομηχανία. Μόνο που από κοντά η εικόνα αποκτά άλλη διάσταση. Δεν είναι μόνον πιο... ρεαλιστική, αλλά κυρίως πολύ πιο πειστική από ό,τι μπορεί να μεταφέρει οποιαδήποτε αναφορά ή στατιστικό στοιχείο.

Μια πόλη που δείχνει το μέλλον

Το Πεκίνο των 22 εκατομμυρίων κατοίκων θυμίζει πλέον σε μεγάλο βαθμό μια σύγχρονη δυτική μητρόπολη, σε ορισμένα σημεία ίσως και κάτι παραπάνω. Οι υποδομές του απλώνονται σε τεράστια κλίμακα και λειτουργούν με ακρίβεια, υποστηρίζοντας έναν όγκο μετακινήσεων που δύσκολα συναντάς αλλού. Μεγάλοι αυτοκινητόδρομοι, πολλαπλές περιφερειακές αρτηρίες και ένα εκτεταμένο δίκτυο ελέγχου της κυκλοφορίας μέσω καμερών και ψηφιακών συστημάτων λειτουργούν με τρόπο σχεδόν αόρατο για τον χρήστη, αλλά απολύτως αποτελεσματικό.

Και μέσα σε αυτό το περιβάλλον, τα παραδοσιακά hutong, δίπλα στα υπερσύγχρονα κτίρια, επιμένουν να υπάρχουν, ενσωματωμένα στον σύγχρονο ιστό της πόλης. Η αντίθεση δεν δημιουργεί σύγκρουση. Αντίθετα, αποτυπώνει μια ιδιότυπη ισορροπία ανάμεσα στο παρελθόν και το παρόν, κάτι που χαρακτηρίζει συνολικά τον τρόπο με τον οποίο εξελίσσεται η χώρα.

Η αυτοκίνηση στην επόμενη φάση

Η πραγματική εικόνα, ωστόσο, αποκαλύπτεται στους δρόμους. Εκεί όπου η αυτοκίνηση έχει ήδη περάσει σε μια επόμενη φάση, πολύ πιο μπροστά από αυτή που γνωρίζουμε στην Ευρώπη. Ο στόλος είναι στη συντριπτική του πλειονότητα οχημάτων νέας ενέργειας. Ηλεκτρικά, plug-in και range-extender μοντέλα κυκλοφορούν μαζικά, με ό,τι αυτό συνεπάγεται για την επιβαρυμένη ατμόσφαιρα της κινεζικής πρωτεύουσας.

Το στοιχείο που κάνει τη διαφορά δεν είναι μόνο η τεχνολογία, αλλά και η συνολική κατασκευαστική αρτιότητα του προϊόντος. Τα κινεζικά αυτοκίνητα έχουν εξελιχθεί σημαντικά τα τελευταία χρόνια, τόσο σε επίπεδο ποιότητας όσο και σε επίπεδο εμπειρίας χρήσης. Η αίσθηση που αποκομίζεις δεν είναι ότι βρίσκεσαι μπροστά σε μια πραγματικότητα που πειραματίζεται, αλλά σε ένα οικοσύστημα που έχει ήδη καταλήξει στις επιλογές του.

Η πορεία της ηλεκτροκίνησης στην Ευρώπη, η δυνατότητα τοπικής παραγωγής από τους Κινέζους κατασκευαστές και η ταχύτητα προσαρμογής τους στις νέες συνθήκες διαμορφώνουν τις προϋποθέσεις, ώστε ένα μερίδιο κοντά στο 20% να μη φαντάζει πλέον μακρινό σενάριο.

Καθοριστικός παράγοντας παραμένει η τιμή. Σε ένα περιβάλλον όπου ένα ηλεκτρικό B-SUV με αυτονομία περίπου 400 χιλιομέτρων μπορεί να αποκτηθεί με περίπου 11.000 ευρώ, η πρόσβαση στην ηλεκτροκίνηση παύει να αποτελεί προνόμιο. Γίνεται μια απολύτως λογική επιλογή για ευρύ κοινό. Και αυτό εξηγεί γιατί η μετάβαση δεν έγινε σταδιακά, αλλά με ρυθμό που αιφνιδιάζει.

Η εικόνα είναι ενδεικτική. Οι κινεζικές μάρκες κυριαρχούν στους δρόμους, πολλές από αυτές άγνωστες ακόμη στον Ευρωπαίο οδηγό. Οι ευρωπαϊκές και ιαπωνικές μάρκες διατηρούν παρουσία, αλλά δεν καθορίζουν την τάση. Ακόμη και τα premium brands έχουν περιορίσει το αποτύπωμά τους, σε ένα τοπίο που πλέον λειτουργεί με διαφορετικά κριτήρια.

Η εγχώρια αγορά αυτοκινήτου σε επίπεδο πωλήσεων έχει περάσει, σε μεγάλο βαθμό, στον έλεγχο των Κινέζων κατασκευαστών. Και αυτό έχει ιδιαίτερη σημασία, γιατί αποτελεί τη βάση πάνω στην οποία χτίζεται η επόμενη κίνηση. Όταν έχεις κατακτήσει την εσωτερική σου βάση σε τέτοια κλίμακα, το επόμενο βήμα είναι σχεδόν μονόδρομος.

Από το 10% στο 20%;

Η επόμενη φάση είναι ήδη σε εξέλιξη. Η Ευρώπη αποτελεί βασικό στόχο, τόσο για λόγους μεγέθους όσο και για λόγους εικόνας. Η παρουσία σε μια ώριμη και απαιτητική αγορά λειτουργεί ως σημείο αναφοράς για κάθε κατασκευαστή που θέλει να αποδείξει τη δυναμική του.

Τα πρώτα στοιχεία δείχνουν ότι η διείσδυση έχει ξεκινήσει. Το μερίδιο των κινεζικών κατασκευαστών κινείται σήμερα κοντά στο 5-6%, με σαφή ανοδική τάση. Οι περισσότερες αναλύσεις συγκλίνουν σε μια εκτίμηση κοντά στο 10% μέσα στην επόμενη πενταετία, ένα ποσοστό που θεωρείται ρεαλιστικό με βάση τα σημερινά δεδομένα.

Υπάρχει όμως και μια πιο επιθετική οπτική, που τοποθετεί τον πήχη ψηλότερα, κοντά στο 20%. Και αυτό δεν είναι μια αισιόδοξη πρόβλεψη, αλλά ενδεχόμενο που μπορεί να προκύψει αν ευθυγραμμιστούν συγκεκριμένοι παράγοντες. Η εξέλιξη της ηλεκτροκίνησης στην Ευρώπη, η δυνατότητα των Κινέζων να μεταφέρουν την παραγωγή τους επί ευρωπαϊκού εδάφους και η ταχύτητα με την οποία προσαρμόζονται στις νέες συνθήκες αποτελούν κρίσιμες μεταβλητές.

Την ίδια στιγμή, οι ευρωπαϊκοί κατασκευαστές καλούνται να αντιμετωπίσουν μια διπλή πρόκληση. Από τη μία, τη μείωση του κόστους παραγωγής σε ένα περιβάλλον αυξημένων απαιτήσεων. Από την άλλη, την προσαρμογή σε ένα μοντέλο όπου το λογισμικό, η συνδεσιμότητα και οι ψηφιακές υπηρεσίες αποκτούν κεντρικό ρόλο. Σε αυτό το πεδίο, οι κινεζικές εταιρείες δείχνουν μεγαλύτερη ευελιξία και ταχύτερους ρυθμούς εξέλιξης.

Η εικόνα που διαμορφώνεται δεν αφορά μόνον την ενίσχυση του ανταγωνισμού. Αφορά μια συνολική αναδιάταξη του τοπίου. Οι ισορροπίες αλλάζουν και τα δεδομένα επανακαθορίζονται με ρυθμό που δεν αφήνει πολλά περιθώρια προσαρμογής.