Το έχουμε ξαναδεί το έργο. ο Jari-Matti Latvala στην εποχή του ήταν ταχύτερος στις περισσότερες Ε.Δ. των αγωών, αλλά τα πρωταθλήματα πήγαιναν στον Loeb. Καιρός να δούμε λίγη «απονομή δικαιοσύνης».
Κονγκατσουλέσιονς Κύριε Elfyn Rhys Evans! Ο γιός του school bus driver Gwyndaf Evans πρωταθλητή Ράλι Βρετανίας το 1996, o 37χρονος Elfyn από το Ντόλγκελάου, της βορειοδυτικής Ουαλίας, έφερε χαρά στην οικογένειά του, και ευδαιμονία σε όλη την Ουαλία!
Πολλά συγχαρητήρια, και στον άοκνο στρατιώτη Scott Martin, μία τεράστια προσωπικότητα στον χώρο των συνοδηγών, που δικαίως και αυτός θα δει το όνομά του στην λίστα των τιτλούχων.
Τώρα, το «νησί» θα υποδεχθεί με το καλό το 2027 με το Ράλι Σκωτίας ως επίσημο αγώνα του ημερολογίου του WRC και τον Elfyn Evans ως εν ενεργεία πρωταθλητή!
Η μοναξιά του πρωταθλητή και η ντροπή των media
Μόνος του εδώ και χρόνια, χωρίς ουσιαστική στήριξη των προσπαθειών του από τα media…
Ας πούμε και μερικές αλήθειες. Ο Elfyn Evans δεν είναι εξωστρεφής. Αντ’ αυτού είναι σεμνός παραπάνω από ότι χρειάζεται, ευγενής, δεν είναι δημοσιοσχεσίτης, δεν δίνει σόου, δεν είναι κοινωνικός με λίγα λόγια. Όλα αυτά τα χρόνια είχε αναπτυχθεί απέναντί του μία πραγματικά ΑΔΙΚΗ, αν όχι ντροπιαστική συμπεριφορά οριακά, από το σύνολο των media προς τις ικανότητές του, αλλά και ως προς το δέμας του ως οδηγός.
Είναι εντυπωσιακό το πόσο αμήχανα υποδέχθηκαν τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης την ανάδειξή του ως πρωταθλητή. Κάποια δε από αυτά, δεν έκρυψαν την εμφανή στενοχώρια τους για την έκβαση του τίτλου. Με πρώτο και καλύτερο το θρυλούμενο ως κορυφαίο rally-site του κόσμου, το οποίο διά των εκπροσώπων του δεν έπαψε όλο το Σαββατοκύριακο στην Σαρδηνία να δείχνει την προτίμησή του προς τον Oliver Solberg. Κρίμα. Πραγματικά κρίμα.
Που ήταν όλοι αυτοί να πάρουν το μέρος του Elfyn Evans όταν ο Ogier «πέρναγε» πάνω από έναν τροχονόμο εγκαταλείποντας σημείο ατυχήματος στην Κροατία; Που ήταν όταν λίγο μετά το συμβάν στο Ζάγκρεμπ ο Ogier πέρναγε με κόκκινο πάνω από γραμμές του τραμ για να μην χάσει χρόνο, χρόνο που αξιοποίησε για να κερδίσει στο τέλος της σεζόν τον τίτλο του; Πουθενά. Εκκωφαντική σιωπή. Ντροπή. Η μεροληψία σχολιαστών ή επαγγελματιών σε κανένα σπορ δεν το προώθησε, ούτε το ανύψωσε.
Ένα δείγμα του ηθικού διαμετρήματος του Evans, είναι ότι την στιγμή της εξόδου του Solberg και ουσιαστικά την αυτοστιγμή ανάδειξή του ως πρωταθλητή, αρνήθηκε να πανηγυρίσει την έξοδο του συναθλητή του. Γονείς και φίλοι των αγκάλιαζαν και πανηγύριζαν αλλά εκείνος δεν το έκανε. Γιατί είχε βρεθεί στην θέση του Oliver. Πολλές φορές.
Με θλίβει ακόμα περισσότερο και το γεγονός ότι μαθαίνω μετά από επαφές μου από το απόγευμα της Κυριακής στην Σαρδηνία, ότι στενοχωρήθηκαν και άλλοι από την κατάκτηση του τίτλου από τον Ουαλό. Όταν μάθω περισσότερα, θα τα μοιρασθώ μαζί σας.
Όμορφες ιστορίες
Το μακρινό 1998, βρισκόμουν στην Αγγλία για να καλύψω το Wales Rally GB των 28 Ε.Δ. για λογαριασμό του CAR AND DRIVER. Οι αγώνες τότε κράταγαν πολύ περισσότερο από τις τωρινές δυόμιση ημέρες και η τελευταία ήταν αυτή που διάλεγες να φύγεις.
Εκείνη η σεζόν περιελάμβανε 13 αγώνες. Όπως και η φετινή δηλαδή. Η σεζόν ολοκληρώθηκε με δραματικό τρόπο, όταν το Corolla WRC του Carlos Sainz ακινητοποιήθηκε περίπου 300 μέτρα πριν από τη γραμμή τερματισμού της τελευταίας Ειδικής Διαδρομής Margam λόγω μηχανικής βλάβης, με αποτέλεσμα ο οδηγός να χάσει την τέταρτη θέση του αγώνα και να παραχωρήσει τον τίτλο στον Makinen.
Ήταν Τρίτη 24 Νοεμβρίου του 1998, νωρίτερα στον αγώνα ο Makinen είχε χτυπήσει σε ένα τσιμεντοστηθαίο χάνοντας τον πίσω δεξιά τροχό του Lancer του, και ουσιαστικά είχε χάσει την ευκαιρία να διεκδικήσει το πρωτάθλημα, που φαινόταν πια απλή διαδικαστική εξέλιξη να το κερδίσει ο Sainz. Εκείνη την Κυριακή λοιπόν, που τελείωνε ο αγώνας, εγώ βρισκόμουν σε ένα αεροδρόμιο για να επιστρέψω Αθήνα, ενώ προς το ίδιο αεροδρόμιο όδευε ο Tommi Makinen, ο οποίος μη μπορώντας να διεκδικήσει το Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Οδηγών, έφευγε για την Φινλανδία.
Ενώ βρισκόταν καθ' οδόν προς το αεροδρόμιο, ο Makinen δέχτηκε ένα τηλεφώνημα από τον αδελφό του, τον Tuomo (κατ’ άλλους ο Tommi βρισκόταν στο λόμπι του ξενοδοχείου για μια συνέντευξη και μετά θα έφευγε για το αεροδρόμιο-δεν ορκίζομαι πια προσέγγιση είναι η αληθινή), ο οποίος του μετέφερε το απίστευτο νέο ότι ο Sainz είχε εγκαταλείψει κυριολεκτικά την τελευταία στιγμή. Και κάπως έτσι του διαμηνύθηκε να μην φύγει, παρά να μείνει και να γιορτάσει με την Ralliart τον τίτλο.
Κυριακή 4 Οκτωβρίου 2026. Ράλι Σαρδηνίας. Σε ένα σημαδιακό αγώνα που σήμαινε το τέλος εποχής για τα αυτοκίνητα Rally1 -όπως τα μάθαμε τα τελευταία χρόνια- αλλά και το τέλος εποχής για το Ράλι Σαρδηνίας -μια και ο ιταλικός γύρος θα μεταφερθεί στο ηπειρωτικό μέρος της Ιταλίας- είδαμε μία επανάληψη του 1998. Στην αρχή του αγώνα, οι τρεις διεκδικητές του τίτλου (Evans, Solberg, Pajari) όλοι με αυτοκίνητα της Toyota, υπό συνθήκες θα μπορούσαν να διεκδικήσουν τον τίτλο. Με διάφορα γεγονότα (κυρίως κλαταρίσματα σε διάφορους αγωνιζόμενους) σε εξέλιξη που καθόρισαν και τις θέσεις των τριών στην κατάταξη, φθάσαμε όλα να κρίνονται στην τελευταία Ειδική Διαδρομή (Power Stage).
Ο Evans, πέντε φορές δεύτερος στο WRC Οδηγών, λόγω κλαταρίσματος στην προτελευταία Ε.Δ. είχε χάσει το όποπιο πλεονέκτημα και ήθελε μόινο νίκη στην Power Stage ώστε να εξασφαλίσει το πολυπόθητο πρωτάθλημα. Η γλώσσα του σώματος, έδειχνε ότι όλα ήταν εις βάρος του. Ακόμα και ο ίδιος σε δηλώσεις του πριν την τελική μάχη είχε πει ότι «κάθε φορά τα ίδια, κάθε φορά κάτι γίνεται και όλα δυσκολεύουν», και ότι θα ήταν δύσκολο να είναι πιο γρήγορος από τον Oliver Solberg.
Και μπήκε στην τελευταία Ειδική Διαδρομή και έκανε ένα αξιοπρεπή χρόνο. Και ακολούθησε ο Oliver. Ο οποίος απλά έπρεπε να ήταν πιο γρήγορος από τον Ουαλό. Και ήταν σε όλη την εξέλιξη της Ε.Δ. Μέχρι μερικά εκατοντάδες μέτρα πριν τον τερματισμό. Εκεί, όπου μπήκε με περισσότερα σε ένα ήπιο «S», το GR Yaris Rally1 βρήκε με τον πίσω τροχό, έκανε μοχλό και βρέθηκε να κουρεύει τις πουρναριές στο πλάι… Τα 14 sec που έχασε ήταν αρκετά να του στερήσουν τον τίτλο. Ο πατέρας του ο θρυλικός Petter που έβλεπε το τέλος της Ε.Δ. πετάχθηκε όρθιος σαν τρελός να ουρλιάζει «No, No, No»… Αλλά δυστυχώς ήταν αλήθεια. Λίγες στιγμές νωρίτερα η αρραβωνιαστικιά του πανηγύριζε με τις φίλες της για τον βέβαιο τίτλο.
Όμως. Το είχε πει ο εκ των Επτά Σοφών της αρχαιότητας, ο Αθηναίος νομοθέτης και φιλόσοφος Σόλων στον βασιλιά της Λυδίας, τον Κροίσο. «Μηδένα προ του τέλους μακάριζε». Και αυτό συνέβη και στις δύο μας εδώ ιστορίες. Τόσο το 1998 όσο και το 2026.
Και ο Elfyn Evans, κέρδισε το πολυπόθητο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Ράλι, αυτό που του στέρησε η FIA το 2021, όταν ο Ogier μετά τα γεγονότα της Κροατίας έπρεπε να είχε μηδενισθεί.
ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ:
Τι τρέχει με τον Ogier; Τα σενάρια για το μέλλον του Γάλλου στο WRC
Επίσημο: Η Ford επιστρέφει στο WRC το 2028
WRC: Εκτός προγράμματος για το 2027 το Ράλι Πορτογαλίας - Ποιοι οι λόγοι







ΔΗΜΟΦΙΛΗ





