Η σημαία στον ιστό της: Ο Max Verstappen έκανε το λογικό - Οι λεπτομέρειες του deal και οι «Σειρήνες»


Αν και βγήκε στην αγορά και έψαξε εναλλακτικές, ο 4 φορές παγκόσμιος πρωταθλητής τήρησε τελικά την υπόσχεση που είχε δώσει στον Dietrich Mateschitz. 

Πρόσθεσε το caranddriver.gr ως προτιμώμενη πηγή στο Google

Το δημοσιογραφικό κλισέ που θα μπορούσαμε να χρησιμοποιήσουμε για την ανακοίνωση της επέκτασης της συνεργασίας του Max Verstappen με τη Red Bull θα ήταν «κεραυνός εν αιθρία». Στην πραγματικότητα, κάτι τέτοιο θα ήταν ψέμα, και για αυτό το αποφύγαμε.

Από τη στιγμή που ο Max Verstappen επέλεξε να συνεχίσει να αγωνίζεται στη Formula 1 (μία απόφαση που ήρθε μετά από συζητήσεις με τον CEO του σπορ, Stefano Domenicali, και τις αλλαγές στους κινητήρες ενόψει 2027 και 2028), δεν ήταν ζητούμενο αν θα έτρεχε ή όχι για τη Red Bull. «Βρέθηκα πιο κοντά στο να αποσυρθώ από την ενεργό δράση παρά στο να αλλάξω ομάδα», δήλωσε σε εκπροσώπους των ΜΜΕ λίγες ώρες μετά την ανακοίνωση. «Πριν πεθάνει ο Dietrich [Mateschitz, ιδρυτής της Red Bull] του είχα πει πως θέλω να μείνω στη Red Bull για πάντα», συνέχισε.

Όχι ότι δεν προσπάθησε να εξερευνήσει τις επιλογές του, βέβαια. Το 2024, άνοιξε έναν δίαυλο επικοινωνίας με τη Mercedes, αλλά οι συζητήσεις δεν έφτασαν μακριά, παρά το γεγονός ότι ο Toto Wolff το προσπάθησε και έφτασε μέχρι το σημείο να πάει το θέμα στο Δ.Σ. της μητρικής Mercedes-Benz AG ώστε να πάρει το «ΟΚ» να χαρίσει... γη και ύδωρ στον Ολλανδό.

Φέτος, μπήκε στη διαδικασία να διαπραγματευτεί με τη McLaren, βλέποντας τη δυσαρέσκεια του Oscar Piastri και αναγνωρίζοντας πως οι Βρετανοί έχουν καταφέρει να είναι σταθερά ανταγωνιστικοί και εν ενεργεία νταμπλούχοι. Οι συζητήσεις με τον Zak Brown, CEO της McLaren Racing, προχώρησαν σημαντικά, όμως όταν έγινε σαφές για τον Verstappen πως δεν θα έπαιρνε αυτό που ήθελε, και για την ομάδα ότι δεν ήθελε να διαταράξει το status quo στο εσωτερικό της, οι διαπραγματεύσεις κατέρρευσαν και ο οδηγός πήγε πίσω στην ομάδα του και είπε: «Είμαι έτοιμος να ανανεώσω».

Υπήρχε ήδη από πέρυσι μία πρόταση για ανανέωση στο τραπέζι για τον Verstappen. Ο Laurent Mekies, που ανέλαβε τα ηνία της ομάδας μετά την αποπομπή του Christian Horner τον Ιούλιο του 2025, ήθελε οπωσδήποτε να διατηρήσει το μεγαλύτερο asset της, πάση θυσία. Ο οδηγός δεν ήταν αρνητικός, αλλά δεν ήθελε να δεσμευτεί προτού δει τι άλλο μπορεί να υπάρχει εκεί έξω για εκείνον. Και ίσως κι ο ίδιος να μην περίμενε να του είναι τόσο δύσκολο να φύγει, ή ακόμα περισσότερο να του είναι τόσο δύσκολο να βρει ανοιχτές πόρτες αλλού.

Συχνά λέμε και γράφουμε πως «αν ο Verstappen ψαχτεί, όλες οι ομάδες θα κάνουν χώρο για χάρη του». Εκ των πραγμάτων, πλέον, καταλαβαίνουμε πως αυτό δεν ισχύει. Ο Verstappen βγήκε στην αγορά, βρήκε ευήκοα ώτα, αλλά στο δια ταύτα δεν μπορούσε να συμφωνήσει ούτε με τη Mercedes (κι ας ήταν διακαής πόθος του Wolff από το 2015 ακόμα), ούτε με τη McLaren. Και δεν θα το κατάφερνε και με καμία άλλη ομάδα αυτού του βεληνεκούς, διότι οι καιροί έχουν αλλάξει.

Σε αντίθεση με άλλα αθλήματα, όπως το ποδόσφαιρο και το μπάσκετ, όπου η κινητικότητα των παιχτών έχει αυξηθεί και η έννοια της αφοσίωσης και του δεσίματος με έναν σύλλογο θεωρείται πασέ, στη σύγχρονη Formula 1 κάθε οδηγός ψάχνει να βρει το «λιμάνι» του και κάθε ομάδα τη σταθερότητά της

Δείτε τι έγινε με τον Charles Leclerc, που ανανέωσε κι αυτός πρόωρα τη συνεργασία του με τη Ferrari, δύο χρόνια πριν αυτή ολοκληρωθεί. Το ίδιο έκανε κι ο Lando Norris με τη McLaren. Ο Pierre Gasly με την Alpine. Ο Carlos Sainz με τη Williams. Ο Lewis Hamilton (προσεχώς) με τη Ferrari. Υπάρχει αυτή η τάση πλέον οι οδηγοί να μένουν πιστοί σε ένα project, είτε λόγω ανάγκης (βλ. Sainz), είτε γιατί πραγματικά πιστεύουν σε αυτό που γίνεται στα παρασκήνια. Δεν είναι εύκολο πια να πάρει κανείς το ρίσκο που πήρε ο Hamiton όταν αποφάσισε να αφήσει τη McLaren για να πάει στην -άγουρη τότε- Mercedes το 2013.

Οι λόγοι είναι πολυδιάστατοι: η F1 πια είναι πολύ πιο περίπλοκη αλλά συνάμα και πολύ πιο «περιορισμένη» λόγω του budget cap, γεγονός που δεν επιτρέπει στις ομάδες να κερδίσουν απλώς ξοδεύοντας περισσότερο από τον ανταγωνισμό. Επομένως, δεν έχει λόγο ένας οδηγός να ψάχνει πάντα την καλύτερη προοπτική αν βλέπει στο εσωτερικό της ομάδας που βρίσκεται εκείνη τη στιγμή ότι γίνονται πράγματα που θα τη φέρουν σε καλύτερη θέση, ούτε νιώθει την ανασφάλεια που μπορεί να ένιωθε στο πρόσφατο παρελθόν βλέποντας τον ανταγωνισμό να ρίχνει χρήμα και να κερδίζει άνετα. 

Ως εκ τούτου, ο Verstappen, πολύ περισσότερο από όλους τους προαναφερθέντες, ήταν εκείνος που έπρεπε να ακολουθήσει αυτή τη λογική. 71 νίκες, 131 βάθρα, 48 pole positions, 4 πρωταθλήματα, όλα με μία ομάδα. Ακόμα και το ντεμπούτο του το έκανε με τη «μικρή» ομάδα του ίδιου οργανισμού. Η Red Bull έπιασε το τζακ ποτ: την ώρα που έχανε το πρώτο της «golden boy», τον Sebastian Vettel, ήρθε ο Max Verstappen. Ο θρύλος λέει πως ο ίδιος ο Vettel έπεισε τον Helmut Marko να κάνει εκείνη την περίφημη «τράμπα» μετά το ρωσικό GP το 2016 και να φέρει άρον άρον τον νεαρό Max, οριακά ενήλικα, στη μεγάλη ομάδα. 

Και δεν είναι και τα χρήματα το θέμα. Ολλανδικά ΜΜΕ αναφέρουν πως οι απολαβές του θα αγγίζουν τα 80 εκατ. ευρώ το χρόνο, μία αύξηση της τάξης των 10 εκατ. ευρώ ετησίως, ωστόσο για αυτούς τους ανθρώπους, σε αυτό το επίπεδο, τα χρήματα λειτουργούν ως δέλεαρ μόνο αν δεν είναι χαρούμενοι με το πού βρίσκονται (περίπτωση Sainz-Williams).

Επομένως, αφού αποφύγαμε το κλισέ περί κεραυνών, ας πούμε ένα άλλο: η σημαία στον ιστό της

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ:

Ο Toto Wolff επιβεβαιώνει: Η Formula 1 επιστρέφει στους V8 με κατανομή ισχύος 80:20

Ferrari: Έρχεται η δεύτερη μεγάλη αναβάθμιση στον κινητήρα - Πόσα άλογα θα προσθέσει

Συνέντευξη: Ο John Watson στο Car and Driver για το πρωτάθλημα του 1982, την αναγέννηση της McLaren και τη σύγχρονη F1