Το μεγάλο πρόβλημα των ADAS που κανείς δεν παραδέχεται και η λύση της Bosch

Η αυτοκινητοβιομηχανία έχει επενδύσει τεράστια ποσά στα συστήματα υποβοήθησης οδηγού. Lane keeping assist, adaptive cruise control, αναγνώριση ορίων ταχύτητας, αισθητήρες στάθμευσης, προειδοποιήσεις κόπωσης και αυτόματο φρενάρισμα αποτελούν πλέον βασικό μέρος του εξοπλισμού πολλών νέων μοντέλων. Σε αρκετές περιπτώσεις δεν είναι απλώς προαιρετικά, αλλά υποχρεωτικά, καθώς οι κανονισμοί ασφαλείας γίνονται όλο και πιο αυστηροί.

MUST READ

Έρευνα: Η χρήση του Adaptive Cruise Control αυξάνει τον κίνδυνο ατυχήματος

Υπάρχει όμως ένα ζήτημα που συχνά μένει στο περιθώριο της συζήτησης. Ένα σύστημα ασφαλείας δεν προσφέρει τίποτα όταν ο οδηγός το απενεργοποιεί. Και αυτό ακριβώς συμβαίνει με αρκετά ADAS, όχι επειδή οι οδηγοί δεν καταλαβαίνουν τον ρόλο τους, αλλά επειδή θεωρούν ότι παρεμβαίνουν συχνά χωρίς πραγματικό λόγο.

Η Bosch αναγνωρίζει αυτό το πρόβλημα και επιχειρεί να το αντιμετωπίσει με μια διαφορετική προσέγγιση. Αντί τα συστήματα να λειτουργούν με έναν ενιαίο τρόπο για όλους, η εταιρεία μιλά για «υπερ-εξατομίκευση», δηλαδή για ADAS που προσαρμόζονται στον οδηγό, στο περιβάλλον και στο εκάστοτε σενάριο οδήγησης.

Το πρόβλημα που κανείς δεν θέλει να παραδεχθεί

Τα σύγχρονα συστήματα υποβοήθησης έχουν συχνά έναν κοινό παρονομαστή: είναι ρυθμισμένα με γνώμονα το χειρότερο πιθανό σενάριο. Αυτό είναι λογικό από πλευράς ασφάλειας, όμως στην καθημερινή χρήση μπορεί να δημιουργεί τριβές. Το αυτοκίνητο δεν γνωρίζει πάντα αν ο οδηγός έχει πλήρη εικόνα της κατάστασης, αν κινείται σε έναν γνώριμο δρόμο ή αν η μικρή απόκλιση από τη λωρίδα είναι αποτέλεσμα απροσεξίας ή συνειδητής επιλογής. Έτσι δημιουργούνται παρεμβάσεις που είναι τεχνικά σωστές, αλλά πρακτικά ενοχλητικές.

Ένα σύστημα διατήρησης λωρίδας μπορεί να διορθώσει το τιμόνι σε έναν άδειο δρόμο, παρότι ο οδηγός έχει πλήρη έλεγχο. Ένας αισθητήρας στάθμευσης μπορεί να ηχεί συνεχώς για ένα εμπόδιο που ο οδηγός έχει ήδη δει. Μια προειδοποίηση ταχύτητας μπορεί να διακόψει την ησυχία της καμπίνας σε έναν δρόμο που ο οδηγός γνωρίζει καλά. Σε αυτές τις περιπτώσεις, το πρόβλημα δεν είναι ότι η τεχνολογία δεν λειτουργεί. Το πρόβλημα είναι ότι λειτουργεί με τρόπο που ο οδηγός δεν θεωρεί χρήσιμο εκείνη τη στιγμή. Και όταν αυτό επαναλαμβάνεται, η αντίδραση είναι προβλέψιμη: ο οδηγός ψάχνει το μενού, βρίσκει τη ρύθμιση και απενεργοποιεί το σύστημα.

Όταν η ασφάλεια γίνεται ενόχληση

Η ενεργητική ασφάλεια βασίζεται σε μια απλή προϋπόθεση: ο οδηγός πρέπει να την αποδέχεται. Αν ένα σύστημα εκπαιδεύει τον οδηγό να αγνοεί τις ειδοποιήσεις του, τότε χάνει μέρος της αξίας του. Ακόμη χειρότερα, μπορεί να δημιουργήσει μια μορφή ανοσίας στις προειδοποιήσεις, όπου ο οδηγός σταματά να διαχωρίζει το σημαντικό από το ασήμαντο. Αυτό είναι ιδιαίτερα κρίσιμο σε συστήματα που λειτουργούν με ήχους, δονήσεις ή παρεμβάσεις στο τιμόνι. Μια ειδοποίηση που εμφανίζεται πολύ συχνά χωρίς σαφή λόγο μπορεί να γίνει ενοχλητική.

Μια διόρθωση που μοιάζει απότομη ή υπερβολική μπορεί να εκληφθεί ως παρέμβαση στην οδηγική εμπειρία. Και ένα σύστημα που ζητά συνεχώς την προσοχή του οδηγού μπορεί τελικά να αποσπά περισσότερο από όσο βοηθά. Η Bosch φαίνεται να θέλει να μεταφέρει το επίκεντρο από την απλή ύπαρξη των ADAS στην πραγματική τους αποδοχή. Δεν αρκεί ένα σύστημα να είναι διαθέσιμο. Πρέπει να παραμένει ενεργό και να γίνεται αντιληπτό ως χρήσιμο.

Η λύση της Bosch: ADAS που μαθαίνουν τον οδηγό

Η ιδέα της «υπερ-εξατομίκευσης» βασίζεται σε μια διαφορετική λογική. Το αυτοκίνητο δεν αντιμετωπίζει όλους τους οδηγούς με τον ίδιο τρόπο, αλλά μαθαίνει τις συνήθειες και τις προτιμήσεις τους. Με βάση δεδομένα από την καθημερινή χρήση, το σύστημα μπορεί να προσαρμόζει τον τρόπο με τον οποίο προειδοποιεί, επεμβαίνει ή υποστηρίζει τον οδηγό. 

MUST READ

Αυτό το video δείχνει τη διαφορά ανάμεσα στην κάμερα, στο ραντάρ και στον αισθητήρα LiDAR

Στην πράξη, αυτό σημαίνει ότι ένα σύστημα διατήρησης λωρίδας δεν θα λειτουργεί πάντα με την ίδια ένταση. Σε πυκνή κυκλοφορία, με αυξημένο κίνδυνο από άλλα οχήματα, θα μπορεί να είναι πιο άμεσο και παρεμβατικό. Αντίθετα, σε έναν άδειο αυτοκινητόδρομο αργά τη νύχτα, θα μπορούσε να επιτρέπει μεγαλύτερη ελευθερία κινήσεων, χωρίς να ενεργοποιεί άσκοπα ειδοποιήσεις.  Αντίστοιχα, το adaptive cruise control δεν θα περιορίζεται σε προκαθορισμένα προφίλ όπως Sport, Comfort ή Eco.

Το αυτοκίνητο θα μπορούσε να καταλάβει αν ο οδηγός προτιμά πιο γρήγορες προσπεράσεις, πιο ήπιες επιταχύνσεις ή μεγαλύτερη απόσταση ασφαλείας από το προπορευόμενο όχημα. Η ρύθμιση δεν θα γίνεται απαραίτητα από ένα μενού, αλλά μέσα από τη συμπεριφορά του οδηγού.  Η Bosch συνδέει αυτή την προσέγγιση με την έννοια της «καμπίνας με AI». Το όχημα συλλέγει και αξιολογεί δεδομένα από το περιβάλλον, τον τρόπο οδήγησης και τις συνθήκες κίνησης, δημιουργώντας ένα πιο ακριβές προφίλ χρήσης. Ο στόχος δεν είναι να αφαιρεθεί ο έλεγχος από τον οδηγό, αλλά να μειωθούν οι άσκοπες παρεμβάσεις.

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ:

Έρευνα: Μην βάζετε κάμερες στους δρόμους - Έτσι θα μειωθούν τα θανατηφόρα ατυχήματα

Έρευνα: Σημαντικό κενό ασφαλείας στα ελαστικά των νέων αυτοκινήτων

Αυτή η Porsche Cayenne κόπηκε στα δύο - Κι όμως, ο οδηγός βγήκε σώος και αβλαβής (photos)