Πριν το «ιπτάμενο» Tesla Roadster: 5 μοντέλα με κινητήρες jet που ήταν μπροστά από την εποχή τους

Το νέο Tesla Roadster άφησε όλο τον κόσμο με το στόμα ανοιχτό, καθώς δεν πρόκειται απλά για ένα ακόμη ηλεκτρικό supercar, αλλά έχει επιπρόσθετα την ικανότητα να πετά ή ακόμη και να κινείται ανάποδα χάρη σε ένα πρωτοποριακό σύστημα πυραυλικής πρόωσης.

MUST READ

Η ιστορία της Αlpine: Οι βολίδες της Διέππης

Πιθανόν να μη λάβει ποτέ έγκριση Τύπου, ωστόσο εκπλήρωσε την αποστολή του, να κάνει τον κόσμο να (παρα)μιλάει για την Tesla και τα αυτοκίνητά της. Πάντως, η αμερικανική μάρκα δεν είναι η πρώτη που είχε την ιδέα να κατασκευάσει αυτοκίνητα με πυραυλική ή αεριοωθητική ισχύ, όπως επιβεβαιώνουν τα 5 μοντέλα με κινητήρες Jet που παρουσιάζουμε.

GM Firebird I, 1953

Το όχημα διέθετε ένα και μοναδικό κάθισμα κάτω από ένα γυάλινο θόλο και ήταν εξοπλισμένο με κοντά φτερά, με μια διάταξη ουραίου πτερώματος στο πίσω μέρος και... έναν κινητήρα jet. Το Firebird I παρουσιάστηκε το 1953 με την επίσημη ονομασία «Experimental Car XP-21» (Πειραματικό Όχημα XP-21) στην έκθεση «Motorama» της General Motors και άρχισε αμέσως τις περιοδείες σε διάφορες πόλεις των ΗΠΑ.

Χάρη στην προώθηση με κινητήρα jet ταίριαζε απόλυτα στο πνεύμα της εποχής, όπου βρίσκονταν στην πρώτη γραμμή της επικαιρότητας οι πυραυλικές και οι αεριωθούμενες κατασκευές. Έτσι τραβούσε έντονα την προσοχή των Αμερικανών πολιτών, αν και παρέμεινε τελικά ένα μοναδικό στο είδος του πρωτότυπο.

FIAT Turbina, 1954

Τον Απρίλιο του 1954, ένας δυνατός, συριστικός βρυχηθμός ακούστηκε από την οροφή του εργοστασίου της FIAT στο Lingotto του Τορίνο, όπου βρισκόταν η πίστα δοκιμών της ιταλικής εταιρείας. Το όχημα που υποβαλλόταν σε δοκιμές ήταν το FIAT Turbina και θύμιζε το Batmobile, καθώς διέθετε κινητήρα αεριοστροβίλου (jet) με τρία στάδια στροβίλων: τα δύο κινούσαν έναν συμπιεστή, ενώ το τρίτο μετέδιδε την ισχύ στους πίσω τροχούς.

Με απόδοση περίπου 300 ίππων, το σύστημα κίνησης μπορούσε να ωθήσει το όχημα σε ταχύτητες έως και 250 km/h. Αν και η τεχνολογία λειτουργούσε στην πράξη, αποδείχθηκε το FIAT Turbina εντελώς ακατάλληλη για μαζική παραγωγή λόγω της υπερβολικής κατανάλωσης καυσίμου και της έντονης υπερθέρμανσης των μηχανικών μερών του.

Renault Etoile Filante, 1956

Κατά τη δεκαετία του 1950 πραγματοποιήθηκαν και στη Γαλλία πειραματισμοί με συστήματα πρόωσης τύπου πυραύλου σε αυτοκίνητα. Η Renault, για παράδειγμα, κατασκεύασε το πρωτότυπο Etoile Filante («Διαττόμενος Αστέρας»), ένα όχημα με κινητήρα στροβίλου και απόδοση περίπου 270 ίππων, το οποίο διέθετε αεροδυναμικά σχεδιασμένο αμάξωμα από πολυεστέρα.

Στις 5 Σεπτεμβρίου 1956 πέτυχε το γαλλικό πρωτότυπο στις αλυκές Μπόνεβιλ (Bonneville Salt Flats) της πολιτείας Γιούτα των ΗΠΑ μια σειρά ρεκόρ για επίγεια οχήματα με πρόωση τύπου jet. Μεταξύ αυτών και μέση ταχύτητα 306,92 km/h σε διαδρομή ενός χιλιομέτρου, ένα ρεκόρ που παραμένει ακατάρριπτο μέχρι σήμερα.

Chrysler Turbine Car, 1963

Στις αρχές της δεκαετίας του 1960, η Chrysler επιχείρησε να καθιερώσει την πρόωση με στροβιλοκινητήρα (jet) ως μια βιώσιμη εναλλακτική πηγή ισχύος για τα αυτοκίνητα. Οι μηχανικοί ανέπτυξαν το Chrysler Turbine Car, ένα τετραθέσιο κουπέ αμάξωμα με οροφή καλυμμένη από μαύρο βινύλιο, που κινούνταν από έναν στροβιλοκινητήρα απόδοσης 130 ίππων.

MUST READ

Audi A3: 30 χρόνια πετυχημένης παρουσίας στην premium compact κατηγορία

Κατασκευάστηκαν συνολικά 55 οχήματα, εκ των οποίων τα 50 διατέθηκαν σε 203 οδηγούς για να τα δοκιμάσουν έως τρεις μήνες ο καθένας σε συνθήκες καθημερινής χρήσης. Το πρόγραμμα δοκιμών σε πραγματικές συνθήκες διήρκεσε έως τον Ιανουάριο του 1966 με τα οχήματα να διανύουν συνολικά 1,8 εκατομμύρια χιλιόμετρα. Το συμπέρασμα; Η συγκεκριμένη τεχνολογία αποδείχθηκε αξιόπιστη, αλλά απογοήτευσε λόγω της εξαιρετικά υψηλής κατανάλωσης καυσίμου (30 L/100 km) και των αργών επιδόσεων.

Volvo ECC, 1992

Η σουηδική μάρκα πειραματίστηκε το 1992 με ένα αυτοκίνητο που διέθετε τεχνολογία στροβιλοκινητήρα τύπου jet. Στην περίπτωση του πρωτότυπου μοντέλου ECC ωστόσο, ενσωματώθηκε αυτή η τεχνολογία σε ένα υβριδικό σύστημα κίνησης. Το πρώτο υβριδικό μοντέλο της Volvo χρησιμοποιούσε ηλεκτροκινητήρα και μπαταρία, τα οποία πλαισιώνονταν από έναν στροβιλοκινητήρα που ήταν όχι μόνο εξαιρετικά αθόρυβος, αλλά και ιδιαίτερα αποδοτικός.

Παρόλα αυτά, η επιλογή του συγκεκριμένου συστήματος κίνησης αποδείχθηκε στην πράξη μη βιώσιμη για το μέλλον και έτσι το υβριδικό όχημα με στροβιλοκινητήρα παρέμεινε στο στάδιο του πρωτότυπου και δεν εξελίχθηκε σε μοντέλο παραγωγής.

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ:

Citroen AX: 40 χρόνια από την παρουσίαση του «επαναστατικού» αυτοκινήτου πόλης (photos)

Γιατί το Volkswagen Golf GTI είχε επιλογέα ταχυτήτων σε σχήμα μπάλας του γκολφ;

Toyota Corolla: 60 χρόνια, 12 γενιές, 57 εκατομμύρια πωλήσεις