Από τις Ειδικές Διαδρομές στον δρόμο: 9 αυτοκίνητα που γεννήθηκαν μέσα στα ράλλυ (photos)

Τα μοντέλα παραγωγής που ξεκίνησαν την καριέρα τους στα ράλι κατέχουν ξεχωριστή θέση στην καρδιά των φίλων της αυτοκίνησης. Σε αντίθεση με τα παραδοσιακά supercars τύπου Ferrari ή Lamborghini, που δίνουν προτεραιότητα στις απόλυτες επιδόσεις έναντι της πρακτικότητας, εδώ έχουμε να κάνουμε με hatchback, sedan και coupe μοντέλα ικανά να μεταφέρουν άνετα τέσσερις ή και πέντε επιβάτες μαζί με τις αποσκευές τους, τόσο στην πόλη όσο και σε μεγάλες διαδρομές.

MUST READ

7 μοντέλα παραγωγής που έφεραν τεχνολογίες της Formula 1 στους δρόμους

Τα μηχανικά τους μέρη προέρχονται συχνά απευθείας από τους αγώνες ράλι και περιλαμβάνουν τετρακίνηση, προηγμένα διαφορικά, υπερτροφοδοτούμενους κινητήρες υψηλών επιδόσεων και εξελιγμένες αναρτήσεις. Πρόκειται λοιπόν για αυτοκίνητα με συναρπαστικές δυνατότητες σε κάθε είδους οδόστρωμα και, συγκριτικά με εξωτικά supercars, σχετικά προσιτό χαρακτήρα.

Fiat 131 Abarth Rally

Στις αρχές της δεκαετίας του 1970, η Fiat αποφάσισε να ενισχύσει την παρουσία της στα ράλι, αξιοποιώντας τη μεγάλη δημοτικότητα του αθλήματος. Μετά την εξαγορά της Abarth το 1971 και τις επιτυχίες του Fiat 124 Abarth Rally, εξελίχθηκε το Fiat 131 Abarth Rally πάνω στο οικογενειακό 131 Mirafiori.

Το αμάξωμα σχεδιάστηκε από τον Bertone με χρήση αλουμινίου και fiberglass για χαμηλό βάρος, ενώ ο δίλιτρος τετρακύλινδρος 16βάλβιδος κινητήρας απέδιδε 140 PS στην έκδοση δρόμου και έως 245 PS στις αγωνιστικές εκδόσεις. Κατασκευάστηκαν 400 αυτοκίνητα μεταξύ 1976 και 1978 για τις ανάγκες homologation του Group 4.

Αποτέλεσμα; Τρία Πρωταθλήματα Κατασκευαστών WRC μεταξύ 1977 και 1980 και δύο τίτλοι οδηγών.

Opel Manta B 400

Το Opel Manta B 400 αποτέλεσε την κορυφαία και σπανιότερη έκδοση της δεύτερης γενιάς Manta, δημιουργημένη για τις ανάγκες homologation των αγώνων Group 4. Παρουσιάστηκε το 1981 και εξοπλιζόταν με τετρακύλινδρο κινητήρα 2,4 λίτρων DOHC με 16βάλβιδη κεφαλή Cosworth και ισχύ 144 PS στην έκδοση δρόμου.

Η κίνηση μεταδιδόταν στους πίσω τροχούς μέσω χειροκίνητου κιβωτίου πέντε σχέσεων και μπλοκέ διαφορικού. Παρά τη διακριτική εμφάνισή του, το Manta 400 ξεχώρισε για την αντοχή, την απλότητα και τη δυναμική οδική συμπεριφορά του. Το μοντέλο απέκτησε ξεχωριστή θέση στην ιστορία των ράλι, σημειώνοντας σημαντικές διακρίσεις ακόμη και στο Ράλι Παρίσι-Ντακάρ.

Mini Cooper S

Το Mini Cooper S παρουσιάστηκε το 1963 ως πιο σπορ εξέλιξη του Mini Cooper, που είχε δημιουργηθεί από τη συνεργασία της BMC με τον John Cooper. Εφοδιαζόταν με κινητήρα 1.071 cc και απόδοση 70 PS, ενώ διέθετε μπροστινά δισκόφρενα, πρωτοποριακό στοιχείο για την εποχή.

Το 1964 παρουσιάστηκε η έκδοση 1275 S, με αυξημένη ισχύ 75 PS, ενισχύοντας τον αγωνιστικό χαρακτήρα του μοντέλου. Το Mini Cooper S καθιερώθηκε διεθνώς μέσα από τις νίκες του στο Ράλι Μόντε Κάρλο το 1964, 1965 και 1967, κερδίζοντας τον τίτλο του «giant killer» χάρη στις επιδόσεις του απέναντι σε ισχυρότερους ανταγωνιστές και τη μοναδική του ευελιξία.

Alpine A110 Berlinette

Παρότι η Alpine είχε σημαντική παρουσία και στους αγώνες αντοχής, ταυτίστηκε κυρίως με τα ράλι και ιδιαίτερα με τις θρυλικές εικόνες των μπλε A110 Berlinette να πλαγιολισθαίνουν σε χιονισμένες ειδικές διαδρομές.

Η A110 εξελίχθηκε υπό την καθοδήγηση του Jean Redele. Χρησιμοποίησε μηχανικά μέρη από το Renault R8 και απέκτησε κινητήρες που σταδιακά έγιναν αρκετά ισχυρότεροι. Η αγωνιστική έκδοση της A110, που κατέκτησε και το Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Ράλι το 1973, βασίστηκε σε σωληνωτό πλαίσιο πάνω στο οποίο τοποθετούνταν τα μηχανικά μέρη, ενώ το εξαιρετικά χαμηλό αμάξωμα κατασκευαζόταν από ελαφρύ fiberglass.

Ξεκίνησε με κινητήρα 1.108 cc, ο οποίος εξελίχθηκε σε 1.255 cc, 1.565 cc, 1.605 cc και τελικά 1.647 cc στην έκδοση Berlinette SX. Η αισθητική της παρέμεινε σχεδόν αμετάβλητη λόγω του επιτυχημένου σχεδιασμού.

Συνολικά περίπου 7.500 αυτοκίνητα κατασκευάστηκαν και η A110 καθιέρωσε την Alpine διεθνώς με μεγάλες αγωνιστικές επιτυχίες, ενώ σήμερα θεωρείται ένα από τα πιο αυθεντικά σπορ αυτοκίνητα της ιστορίας.

MUST READ

Τετράτροχοι σταρ: Τα πιο cool αυτοκίνητα που «πρωταγωνίστησαν» στη μεγάλη οθόνη

Audi quattro

Ήταν 3 Μαρτίου του 1980. Στην Έκθεση Αυτοκινήτου της Γενεύης έκανε την εμφάνισή του στο περίπτερο της Audi ένα σπορ τρίθυρο coupe που βασιζόταν στο Audi 80. Τυπικό γερμανικό, δωρικό ντιζάιν για τα δεδομένα της δεκαετίας του ’80, δεν ξεχώριζε για την εμφάνισή του.

Πίσω, στο δεξί μέρος της τρίτης πόρτας υπήρχε γραμμένο με μικρά γράμματα το όνομά του. quattro. Μία λέξη που έμελλε να χαρακτηρίσει μία ολόκληρη εποχή στους αγώνες, όπως και την ίδια τη γερμανική αυτοκινητοβιομηχανία.

Το Audi quattro βασιζόταν στην πρώτη γενιά του Audi Coupe, γνωστή ως Coupe B2. Ο αρχικός σκοπός της Audi ήταν να κατασκευάσει μόλις 400 μονάδες για να συμμετέχει στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Ράλι, ενώ τα αυτοκίνητα θα χρησιμοποιούνταν και σε αγώνες αναβάσεων.

Λόγω της μεγάλης εμπορικής επιτυχίας του και της ενθουσιώδους αποδοχής του κοινού, το quattro κατασκευάστηκε τελικώς σε 11.452 αντίτυπα. Έμεινε στην παραγωγή από το 1980 έως το 1991 με μικρές αλλαγές κυρίως στον κινητήρα.

Ήταν μάλιστα το πρώτο GT ευρείας παραγωγής που συνδύαζε τούρμπο κινητήρα με μόνιμη τετρακίνηση. Αρχικά, το μοντέλο εφοδιαζόταν με έναν πεντακύλινδρο, 10βάλβιδο υπερτροφοδοτούμενο κινητήρα, με μονό εκκεντροφόρο, χωρητικότητας 2.144 cc. Απέδιδε 200 PS και ροπή 285 Nm, προσφέροντας επιτάχυνση 0-100 km/h σε 7,1 sec και τελική ταχύτητα 220 km/h.

Πέρα όμως από την τεράστια επιτυχία του στους αγώνες και στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Ράλι τα πρώτα χρόνια της δεκαετίας του 1980, η τεχνολογική καινοτομία που εισήγαγε το σύστημα τετρακίνησης quattro στα αυτοκίνητα παραγωγής έκανε την Audi να πρωτοπορήσει αλλά και να ταυτιστεί με αυτό.

Ford Escort RS1600

Το Ford Escort RS1600 Mk1 παρουσιάστηκε το 1970 και αποτέλεσε το πρώτο πραγματικό μοντέλο υψηλών επιδόσεων της σειράς RS (Rallye Sport) της Ford. Σχεδιάστηκε κυρίως για χρήση σε αγώνες ράλι και touring car, με στόχο να συνδυάζει μικρό βάρος, ευελιξία και ισχυρό κινητήρα.

Το αυτοκίνητο εξοπλιζόταν με τον θρυλικό τετρακύλινδρο κινητήρα Cosworth BDA 1.6 λίτρων με διπλό εκκεντροφόρο, προσφέροντας εξαιρετικές επιδόσεις για την εποχή, ενώ η έκδοση δρόμου απέδιδε 117 PS.

Η επιτυχία του Escort RS1600 στους αγώνες βοήθησε σημαντικά στη δημιουργία της αγωνιστικής ταυτότητας της Ford κατά τη δεκαετία του 1970. Το μοντέλο έγινε γνωστό για την αξιοπιστία, την ακρίβεια στον χειρισμό και τις νίκες του σε διεθνή ράλι, καθιερώνοντας το όνομα RS ως σύμβολο επιδόσεων και αγωνιστικής κληρονομιάς για τη Ford.

Lancia Delta Integrale

Μετά το τέλος της ακραίας εποχής του Group B, το WRC πέρασε το 1987 στους κανονισμούς του Group A, όπου τα αγωνιστικά έπρεπε να βασίζονται σε μοντέλα μαζικής παραγωγής.

Η Lancia ήταν ιδανικά προετοιμασμένη με το Delta HF 4WD και αργότερα με το εξελιγμένο Delta HF Integrale, το οποίο κυριάρχησε απόλυτα στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Ράλι, κατακτώντας έξι συνεχόμενα Πρωταθλήματα Κατασκευαστών — επίδοση-ρεκόρ που παραμένει αξεπέραστη μέχρι σήμερα.

Το τετρακίνητο hatchback του Giorgetto Giugiaro εξοπλιζόταν με δίλιτρο turbo κινητήρα που απέδιδε 185 PS στις πρώτες Integrale 8V εκδόσεις και έως 215 PS στις τελευταίες Evoluzione II εκδόσεις δρόμου.

Τα φαρδύτερα φτερά, τα εξελιγμένα διαφορικά και η επιθετική αισθητική παρέπεμπαν άμεσα στα εργοστασιακά αγωνιστικά WRC. Η Integrale δεν ήταν απλώς ένα γρήγορο αυτοκίνητο δρόμου αλλά ένα καθαρόαιμο rally car με πινακίδες κυκλοφορίας.

Subaru Impreza WRX

Η Subaru πέρασε στο προσκήνιο των ράλι όταν ο Colin McRae κατέκτησε το Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Ράλι του 1995 με το μπλε Impreza 555. Από εκείνη τη στιγμή, το Impreza WRX έγινε αντικείμενο λατρείας για τους φίλους των μηχανοκίνητων σπορ, ιδιαίτερα στις εκδόσεις STi με τις χρυσές ζάντες, τις μεγάλες αεροτομές και τον χαρακτηριστικό ήχο του boxer κινητήρα.

Το μοντέλο συνδύαζε turbo boxer κινητήρες με ισχύ 240 PS στις πρώτες WRX εκδόσεις και έως 280 PS στις μεταγενέστερες εκδόσεις WRX STi για την ιαπωνική αγορά (φωτ.), συμμετρική τετρακίνηση Symmetrical AWD και εξαιρετική πρόσφυση σε κάθε επιφάνεια, ενώ παράλληλα διατηρούσε πρακτικό χαρακτήρα για καθημερινή χρήση.

Mitsubishi Lancer Evolution

Το Mitsubishi Lancer Evolution αποτέλεσε τον μεγάλο αντίπαλο του Subaru Impreza WRX STI στη χρυσή εποχή των ιαπωνικών rally replicas. Με οδηγό τον Tommi Makinen, το Evo κατέκτησε τέσσερα συνεχόμενα Πρωταθλήματα Οδηγών WRC από το 1996 έως το 1999, ενώ η Mitsubishi κατέκτησε και το Πρωτάθλημα Κατασκευαστών το 1998, εδραιώνοντας το μοντέλο ως έναν από τους σημαντικότερους θρύλους των rally δρόμου. Κάτω από το επιθετικό αμάξωμα κρυβόταν ένας δίλιτρος turbo κινητήρας υψηλής απόδοσης, ο θρυλικός 4G63T στις περισσότερες γενιές, που απέδιδε 250 PS στο πρώτο Lancer Evolution και έφτασε έως τους 300 PS στο Lancer Evolution X FQ-300.

Σε ισχυρότερες ειδικές εκδόσεις FQ, η ισχύς ξεπερνούσε ακόμη και τους 400 PS. Η προηγμένη τετρακίνηση αποτέλεσε βασικό στοιχείο της επιτυχίας του Evo. Η Mitsubishi εξέλιξε τεχνολογίες όπως το Active Center Differential και το περίφημο Active Yaw Control (AYC), το οποίο έκανε την πρώτη του εμφάνιση στο Evolution IV το 1996 και μπορούσε να κατανέμει ενεργά τη ροπή ανάμεσα στους πίσω τροχούς για εντυπωσιακή πρόσφυση και ακρίβεια στις στροφές.

Στο Evolution X, το σύστημα εξελίχθηκε περαιτέρω στο ολοκληρωμένο Super All-Wheel Control (S-AWC), που συνδύαζε έλεγχο τετρακίνησης, φρένων και ευστάθειας σε πραγματικό χρόνο. Παρά τις σκληροπυρηνικές του δυνατότητες, το Lancer Evolution απαιτούσε αυξημένη φροντίδα και δεν φημιζόταν για την οικονομία καυσίμου του. Ωστόσο, η άμεση απόκριση του turbo, το μηχανικό κράτημα και η «ωμή» οδηγική αίσθηση το μετέτρεψαν σε σημείο αναφοράς για τους φίλους της σπορ οδήγησης, προσφέροντας μία από τις πιο αυθεντικές εμπειρίες που μπορούσε να αποκτήσει κανείς εκτός ειδικών διαδρομών rally.

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ:

Νέο e-fuel υπόσχεται έως 95% λιγότερες εκπομπές χωρίς αλλαγές στους θερμικούς κινητήρες

Alfa Romeo: Η πρώτη εικόνα του νέου C-SUV - Όλα όσα γνωρίζουμε μέχρι τώρα

Από το 2030, το αυτοκίνητο θα αποφασίζει μόνο του πόσο μπορεί να επιταχύνει