Opel Kadett: Ένα test drive με χρονοκάψουλα...

Ίσως να είναι το παλιό αυτοκίνητο που οδήγησα για μερικά χιλιόμετρα. Ένα αυτοκίνητο που σήμερα θα τοποθετούσαμε στην κατηγορία Β. Και το επιχείρησα για να κάνω μία σύγκριση με τα αυτοκίνητα του σήμερα. Τι έλειπε τότε, τι λείπει σήμερα. Το αποτέλεσμα; Αλληλοσυγκρουόμενο. Θα εξηγηθώ στο τέλος.

MUST READ

Επίσημο: Το Manta επιστρέφει στην γκάμα της Opel - Πότε θα φτάσει στις αγορές

Η αφορμή

Που βρέθηκε ένα τέτοιο αυτοκίνητο; Στο περιθώριο της πανευρωπαϊκής παρουσίασης του ανανεωμένου Opel Astra στην Κροατία. Φθάνοντας στον χώρο της εκδήλωσης μας περίμεναν όλες οι γενιές των compact family cars (λέγε με Segment B), όπως βλέπετε και από τις φωτογραφίες.

Προφανώς και η ματιά μου πήγε εκεί. Παρέκκλινα δε την πορείας μας προς το φουαγιέ, για να ακουμπήσω τις λαμαρίνες τους και να ανοίξω κάνα δυό από αυτά για να πάρω μία μυρωδιά από καμπίνες που μετράνε σαράντα και παραπάνω χρόνια ζωής…

Από όλα ξεχώρισα ότι πιο παλιό υπήρχε… Το προπολεμικό Opel Kadett πρώτης γενιάς του 1936, αλλά και εκείνο της δεύτερης γενιάς με τον κωδικό Kadett A και την «αδελφή» του έκδοση Kadett A Caravan.

Η ευκαιρία

Κατάφερα κλεφτά να μπω μέσα στο αρχέγονο μοντέλο του 1936, αλλά ήθελα να οδηγήσω κάποιο. Η ευκαιρία βρέθηκε, στα κλεφτά βέβαια, όταν την επόμενη ημέρα το πρωί, διαπίστωσα ότι πριν ξεκινήσει το δεύτερο μέρος του οδηγικού test drive του νέου Astra, υπήρχε η δυνατότητα να οδηγήσω για λίγο κάποιο από τις δύο εκδόσεις του δεύτερης γενιάς Kadett A/Kadett A Caravan.

Η πρώτη βόλτα έγινε με το δίθυρο Kadett A. Η δεύτερη, μικρής διάρκειας με την Caravan έκδοση.

Η ιστορία

Η Opel ήταν η πρώτη αυτοκινητοβιομηχανία που κυκλοφόρησε στην αγορά ένα οικογενειακό και πάνω απ' όλα προσιτό compact αυτοκίνητο το 1936, το Kadett. Με το ενιαίο ατσάλινο αμάξωμά του και το χαμηλό βάρος του, ήταν πρωτοπόρος της εποχής. Ωστόσο, ο ιδρυτής της σύγχρονης κατηγορίας compact ήταν στην πραγματικότητα το Opel Kadett A του 1962. Το μεγάλο πορτμπαγκάζ, ο χώρος για τέσσερα άτομα, ο ζωηρός για τα δεδομένα της εποχής κινητήρας και το χαμηλό κόστος λειτουργίας ήταν τα κλειδιά της επιτυχίας. Ακριβώς το κατάλληλο αυτοκίνητο για το γερμανικό «Οικονομικό Θαύμα». Η Opel παρήγαγε σχεδόν 650.000 μονάδες μεταξύ 1962 και 1965.

MUST READ

Opel: 6 εμβληματικά σπορ μοντέλα που «γεννήθηκαν» στο Russelsheim

Το Opel Kadett A που οδήγησα, κατασκευαζόταν από το 1962 έως το 1965, και ήταν ένα «συμπαγές» αυτοκίνητο σχεδιασμένο για να ανταγωνιστεί το VW Beetle, με κινητήρα 993 cc (ή 1100S) με 46 ίππους και ηλεκτρικό σύστημα 6 βολτ. Αν ανατρέξει κάποιος σε άρθρα και προσεγγίσεις του παρελθόντος, θα εντοπίσει ότι το μοντέλο είχε επαινεθεί από το δημοσιογραφικό μας συνάφι για τον σταθερό χειρισμό και την ομαλή συμπεριφορά του στις στροφές. Μάλιστα το Kadett A ήταν γνωστό για την ανώτερη μηχανική του πλαισίου για την εποχή του, με κορυφαίο για την εποχή σύστημα διεύθυνσης με κρεμαγιέρα, ενώ θεωρούνταν αρκετά ελαφρύ, καθιστώντας το μια δυναμική εναλλακτική λύση στο Beetle.

Το νέο Kadett ήταν ένα εξαιρετικό παράδειγμα ελαφριάς κατασκευής. Το sedan ζύγιζε μόλις 670 κιλά, ενώ το Caravan, που ακολούθησε λίγο αργότερα, μόνο 720 κιλά. Επιπλέον, το Kadett ήταν εξαιρετικά προσιτό. Ο τιμοκατάλογος ξεκινούσε από 5.075 γερμανικά μάρκα (DM). Οι μηχανικοί διατήρησαν την παραγωγή όσο το δυνατόν πιο απλή. Το αμάξωμα αποτελούνταν από μόνο 12 κύρια μέρη. Τα πλαϊνά πάνελ ήταν κατασκευασμένα από ένα ενιαίο φύλλο χάλυβα. Το χαμηλό κόστος συντήρησης του Kadett A οφειλόταν επίσης στον σχεδιασμό του. Χάρη στις αρθρώσεις που δεν χρειάζονταν συντήρηση στην ανάρτηση και το σύστημα διεύθυνσης, το αυτοκίνητο δεν χρειαζόταν επιπλέον λίπανσης Το κόστος σέρβις και ανταλλακτικών υπολογίστηκε με μεγάλη προσοχή. Ένας έλεγχος 10.000 χιλιομέτρων, συμπεριλαμβανομένων των υλικών, κόστισε μόνο περίπου 30 DM.

Το Kadett Α προσέφερε όλα τα πλεονεκτήματα που έκαναν ένα όχημα της δεκαετίας του 1960 επιθυμητό. Κομψός σχεδιασμός, υψηλή ευελιξία καθώς και καινοτόμες τεχνολογίες και πρακτικά χαρακτηριστικά. Οι μεγάλες γυάλινες επιφάνειες παρείχαν εξαιρετική ορατότητα, ο εσωτερικός χώρος εντυπωσίαζε, ενώ τέσσερα άτομα μπορούσαν να ταξιδέψουν με άνεση.

Επιπλέον, το καπάκι του ρεζερβουάρ βρισκόταν στο εξωτερικό, μια καινοτομία μάταια θα εύρισκε κάποιος σε άλλο Γερμανό κατασκευαστή εκείνη την εποχή. «Δεν θα έχετε ποτέ τη μυρωδιά βενζίνης στο πορτμπαγκάζ», ήταν το ειρωνικό σλόγκαν της μάρκας. Έτσι, το ευρύχωρο και εύχρηστο πορτμπαγκάζ προοριζόταν αποκλειστικά για αποσκευές, κάτι που το καθιστούσε όχι μόνο κατάλληλο για καθημερινή χρήση, αλλά και για ταξίδια μεγάλων αποστάσεων.

Πάμε τώρα στο Car-A-van. Ένα αυτοκίνητο τόσο ευρύχωρο όσο ένα μίνι λεωφορείο όπως χαρακτηριστικά αποκαλούσε το πρώτο της caravan η Opel!  Ένα σημαντικό πλεονέκτημα της γενιάς A του Kadett ήταν ότι μια ολόκληρη οικογένεια μοντέλων με σεντάν, κουπέ και station wagon μπορούσε να κατασκευαστεί στην ίδια πλατφόρμα. Στο Σαλόνι Αυτοκινήτου της Γενεύης του 1963, περίπου έξι μήνες μετά το ντεμπούτο του σεντάν, η Opel παρουσίασε το Kadett A Caravan, το πρώτο γερμανικό συμπαγές station wagon. Ένα δημοφιλές επιπλέον στοιχείο ήταν το παιδικό κάθισμα στραμμένο προς τα πίσω, που επέτρεπε τη δυνατότητα φιλοξενίας έως και έξι ατόμων. Η Opel γρήγορα έγινε ηγέτης της αγοράς στην κατηγορία. Μέχρι τα μέσα της δεκαετίας του 1960 σχεδόν κάθε δεύτερο station wagon στη Γερμανία ήταν Opel. Από τότε, ένα αυτοκίνητο όπως ένα βαν - δηλαδή «αυτοκίνητο-βαν» - αποτελεί μέρος κάθε νέας γενιάς Kadett και Astra. 

Στον δρόμο

Κλείνοντας την πόρτα, μόνο και μόνο από τον ήχο της ένιωθες σαν να μεταφερόσουν στην μεταπολεμική Ευρώπη και να κάνεις χιλιόμετρα ελευθερίας στις Άλπεις… Αυτός ο «λαμαρινένιος» ήχος σε παρέπεμπε σε μία άγνωστη εποχή και έπρεπε να ανατρέξεις εμβαθύνοντας στα έγκατα της μνήμης σου για να θυμηθείς παρόμοιους… Πρώτη κίνηση να φορέσω την απλή ζώνη ασφαλείας, δεύτερη κατεβάσω το παράθυρο με τον λεβιέ… Τρίτη να γυρίσω την μίζα και να ακούσω τα καρμπυρατέρ να συνομιλούν… Τέταρτη να «καρφώσω» την πρώτη με τον μακρύ (σχεδόν φορτηγίσιο) λεβιέ… Πέμπτη να κατεβάσω τον λεπτότατο βραχίονα του χειρόφρενου. Και μετά; Τώρα λέω πατάω το γκάζι ζόρικα μην μου σβήσει. Χαχαχα, μου έσβησε…

Επανέλαβα την σειρά, όλα πήγαν καλά και ξεκίνησα. Πρώτη αίσθηση με το τιμόνι που ήθελε μία προσπάθεια να αντιληφθώ ότι δεν είχα στην διάθεσή μου σύγχρονες ηλεκτρικές υποβοηθήσεις κλπ, αλλά το συνήθισα αμέσως. Εκεί που δεν έχω καταλήξει ακόμα είναι εάν την δεύτερη τη τάξη εντύπωση κέρδισε η είσοδος ήχων που δεν περίμενα στο εσωτερικό της καμπίνας (όπως ανθρώπων να συνομιλούν) ή η σκληρή ανάρτηση μόλις πέρασα πάνω από ένα σαμαράκι… Εκεί την «άκουσα» αφού το τίναγμά μου ήταν τέτοιο που σηκώθηκα από το κάθισμα. Ειλικρινά. Το γκάζι; Με εξέπληξε το «άκουγμα» του πεντάλ. Αλήθεια. Οι 40 ίπποι και η κλιμάκωση του κιβωτίου ταχυτήτων κινούσε με αξιοπρέπεια το ελαφρύ αμάξωμα σε βαθμό που σε προκαλούσε να το πατήσεις λίγο παραπάνω και λίγο παραπάνω… Η κίνηση περνούσε στους πίσω τροχούς μέσα από έναν καινοτόμο για την εποχή κεντρικό άξονα περιστροφής, ο οποίος λέγεται ότι προσέφερε εξαιρετική κατευθυντικότητα.

MUST READ

Πωλείται «ελληνικό» αγωνιστικό Opel Ascona - Δείτε το αστρονομικό ποσό (photos)

Για όλους όσοι «γελούν» με την ισχνή ιπποδύναμη των 40 (ή 48 στην μετέπειτα έκδοση «S») να αναφέρουμε ότι το Beetle μπορούσε να φτάσει σε τελική ταχύτητα 115 χλμ./ώρα εκείνη την εποχή, και χρειαζόταν δέκα δευτερόλεπτα περισσότερο από το Kadett για να επιταχύνει από 0 σε 100 χλμ./ώρα. Και μια μικρή σημείωση για όσους δεν μπορούσαν να κάνουν συγκρίσεις τότε: η Mercedes 180 απέδιδε 52 ίππους για το βάρος των 1200 κιλών της όταν έκανε το ντεμπούτο της… Αυτά!

Εν τέλει, η βόλτα είχε μία μίξη χαμόγελου και απορίας… Τα ίδια και όταν μπήκα να οδηγήσω για λίγο και το station wagon.

Υπέρ και κατά

Τα υπέρ του; Μεγάλες οπτικές επιφάνειες, εντυπωσιακά μικρός κύκλος στροφής που θα έκανε τα πολυδιαφημισμένα ηλεκτρικά («αυθεντίες» του είδους λόγω διάταξης) να «κοκκινίζουν» και τέλος υπερβολικά μεγάλοι χώροι για ένα τόσο μικρό αυτοκίνητο… Βλέπετε η απουσία επενδύσεων και άλλων υλικών που μπήκαν σταδιακά στην αυτοκίνηση, λειτουργούσε υπέρ της αξιοποίησης των χώρων.

Τα κατά του; Η παντελής απουσία μονωτικών υλικών και η τυπική αναγκαία ανάρτηση έφερναν στο εσωτερικό ήχους ακόμα και τους πιο ανεπαίσθητους. Επίσης η αίσθηση ότι «αν ακουμπήσεις» κάπου, δεν έχεις κανένα σύστημα παθητικής ασφάλειας, σε «φρικάρει» κάπως. Ωστόσο αυτό είναι παράμετρος της ταχύτητας που χρησιμοποιείς. Βέβαια ακόμα και στα 80 χλμ/ώρα, κάτι τέτοιο θα είχε επώδυνα αποτελέσματα… Πάντως στο ευήλιο εσωτερικό του, με τα απαραίτητα όργανα να είναι όλα μηχανικά και το μεγάλο χωρίς καμία υποβοήθηση τιμόνι να το ευχαριστιέσαι, δεν θα έλεγα όχι να το έχω στο πάρκινγκ μου αν είχα την δυνατότητα. Για χαλαρές, χωρίς άγχος βόλτες και επαφή με την αυτοκίνηση που δεν είχε ακόμα τότε διάφορες ενοχές ρύπων και πράσινης ανάπτυξης…

Συμπέρασμα

Η εμπειρία αυτή οδηγώντας καθημερινά αυτοκίνητα των ‘60s είχε έναν παρονομαστή: έκρηξη συναισθημάτων! Όσο και αν είδα τις ελλείψεις, όσο και αν διαπίστωσα την φωτεινότητα στο εσωτερικό, όσο και εάν αντιμετώπισα το χάσμα στην εξέλιξη της αυτοκίνησης, εν τούτοις δεν με απογοήτευσε ούτε η ανύπαρκτη ηχομόνωση, ούτε οι ταχύτητες «βόλτας», ούτε το τεσσάρι κιβώτιο. Τουναντίον… όλα στην σύντομης διάρκειας μετακίνησή μου, μου υπενθύμισαν την αξία της αυτοκίνησης: την απόλαυση χωρίς να βιάζεσαι για όλα. Προφανώς και δύσκολα θα το επέλεγα σήμερα να πάω με αυτό από την Αθήνα στην Θεσσαλονίκη. Αλλά, μήπως τελικά να το δοκίμαζα; Μόνο και μόνο για να μου υπενθυμίσει την αξία του χρόνου;

Παρουσιάζουμε έναν συγκριτικό πίνακα τεχνικών χαρακτηριστικών δύο μοντέλων της ίδιας κατηγορίας, της ίδιας μάρκας, που έχουν μεταξύ τους χρονική απόσταση 60 ετών!

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ:

Opel: Έρχεται «καυτή» έκδοση GSE για το νέο Astra

Επίσημο: Η Opel ετοιμάζει το νέο Corsa GSE - Η πρώτη εικόνα του «καυτού» hatchback (photo)

Opel Corsa: Πλουσιότερος εξοπλισμός και πιο ελκυστική εμφάνιση - Η τιμή στη Γερμανία (photos-video)