Ferrari: Από τον θρίαμβο του '72 στο νταμπλ του 2025 - Η ιστορία των Ιταλών στους αγώνες αντοχής

Οι αγώνες αυτοκινήτου, εκτός από μνημειώδεις επιδόσεις, από ασίγαστο πάθος, εγκάρδιους ήχους και ατελείωτο θέαμα, έχουν ένα πυλώνα που είναι αξεπέραστος: τις ιστορίες τους!

Μία από αυτές, είναι η σχέση του 1972 με το 2025 με συνδετικό κρίκο τη Ferrari και τους αγώνες πρωτοτύπων ή αλλιώς το Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Σπορ Αυτοκινήτων. Βλέπετε τότε έτσι ονομαζόταν ο θεσμός που σήμερα αποκαλούμε Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Αντοχής (WEC).

MUST READ

Ferrari: Ελληνική εταιρεία χορηγός στη Scuderia - Μπήκαν τα αυτοκόλλητα στα αγωνιστικά (photos)

Τότε clean sweep…

Τη σεζόν του 1972, η Scuderia Ferrari συμμετείχε με τρία αυτοκίνητα, οδηγούμενα από γρήγορους και έμπειρους οδηγούς, των οποίων τα ονόματα αγγίζουν τον θρύλο… Έχουμε και λέμε: Jacky Ickx, Mario Andretti, Brian Redman και Clay Regazzoni, στους οποίους αργότερα προστέθηκαν οι Ronnie Peterson, Tim Schenken και Arturo Merzario. Ακόμη και ο πρωταθλητής των ράλι Sandro Munari έτρεξε σε μερικούς από τους αγώνες, καθώς και οι Helmut Marko και Carlos Pace.

Το αξιοσημείωτο είναι ότι οι Ferrari είχαν απόλυτη υπεροχή, με δέκα νίκες σε δέκα αγώνες. Σε κάθε αγώνα, δύο Ferrari ανέβηκαν στο βάθρο! Στις οκτώ νίκες έκανε το 1-2 καταλαμβάνοντας την πρώτη και τη δεύτερη θέση, ενώ στη Μόντσα τα 312/P τερμάτισαν στην πρώτη και στην τρίτη θέση. Η κορυφαία στιγμή ήταν στο Zeltweg, όταν οι τέσσερις Ferrari κατέλαβαν τις τέσσερις πρώτες θέσεις και κάπως έτσι η Scuderia Ferrari κέρδισε το Πρωτάθλημα Κατασκευαστών του 1972. Οι Andretti και Ickx ήταν το ζευγάρι με τις περισσότερες νίκες, τέσσερις τον αριθμό. Ο Βέλγος οδηγός θριάμβευσε άλλες δύο φορές με τους Regazzoni και Redman, ενώ ο τελευταίος κέρδισε δύο φορές, τη δεύτερη φορά με τον Merzario, ο οποίος επίσης κέρδισε με τον Sandro Munari στο Targa Florio.

Αυτή η νίκη στη Σικελία έμεινε βέβαια στην ιστορία γιατί η Ferrari είχε τη λαμπρή ιδέα να ρίξει στη μάχη τον πρωταθλητή ράλι, όντας έξω από το συνηθισμένο του περιβάλλον, και ο Βενετσιάνος - αν και όχι τόσο γρήγορος όσο ο Merzario - έδειξε και το σθένος του με τα σπορ αυτοκίνητα, τόσο σε αγώνες δρόμου στη Σικελία όσο και στα 1000 χιλιόμετρα στο Zeltweg.

Οι Peterson και Schenken κατέκτησαν επίσης δύο νίκες, καταμαρτυρώντας την υψηλή ποιότητα τόσο των οδηγών όσο και των αυτοκινήτων. Επιπλέον, η Scuderia Ferrari κέρδισε τα 500 χιλιόμετρα στην Imola, που δεν αποτελούσαν όμως μέρος του Παγκοσμίου Πρωταθλήματος, όπου ο Merzario θριάμβευσε μπροστά από τον Ickx. Αυτή η κατηγορία ήταν κάτι σαν κύκνειο άσμα για τη Scuderia Ferrari, καθώς πολύ σύντομα ολόκληρο το πρόγραμμα θα εγκαταλειφθεί για να μετατοπιστεί εξ ολοκλήρου η εστίαση στη Formula 1.

Ο αξεπέραστος ήχος της 312/P

Το 1972, οι κανόνες του πρωταθλήματος άλλαξαν ξανά, θέτοντας τέλος στην εποχή των σπορ αυτοκινήτων 5 λίτρων, που συνήθως κατασκευάζονταν σε τουλάχιστον 25 μοντέλα. Οι νέοι κανόνες υπαγόρευαν ότι οι αγώνες θα προορίζονταν για τα νέα αυτοκίνητα 3 L της Ομάδας 6. Το 312/P που παρατάχθηκε από τη Scuderia Ferrari ήταν μακρινός συγγενής του 312/P του 1969, το οποίο τροποποιήθηκε σημαντικά από την ομάδα του Mauro Forghieri. Σε τέτοιο βαθμό που μετονομάστηκε ανεπίσημα σε 312/P (που λανθασμένα αποδόθηκε από τον Τύπο της εποχής σαν 312 PB), λόγω του νέου κινητήρα 3 λίτρων, 12 κυλίνδρων boxer με 460 ίππους, φρέσκου από τη Formula 1.

Για την ιστορία, να παραθέσουμε την επίσημη άποψη της Ferrari για την ονομασία. Αυτή η τεχνική εξέλιξη οδήγησε σε κάποια σύγχυση στον τύπο, ο οποίος άρχισε να αναφέρεται στο αυτοκίνητο ως «312 PB» για να το διακρίνει από το προηγούμενο μοντέλο – το «B» αναφερόταν στη διάταξη «boxer» με επίπεδο κυβισμό 12 cc. Το ζήτημα έγινε αρκετά γνωστό ώστε ο Franco Gozzi, τότε επικεφαλής δημοσίων σχέσεων της Ferrari, εξέδωσε επίσημο σημείωμα προς τον ιταλικό τύπο – με ημερομηνία 25 Ιανουαρίου 1972 που διατηρείται στο αρχείο της μάρκας. Σε αυτό, διευκρίνισε ότι το όνομα του πρωτοτύπου ήταν 312/P, όχι 312/PB, «καθώς το γράμμα B χρησιμοποιείται για να χαρακτηρίσει τα αυτοκίνητα Ferrari 312 της Formula 1, από τα οποία έχουν κατασκευαστεί τα B1, B2 και το τρέχον B2/72, και τα οποία αναμένουμε να ακολουθήσει το B3».

Όσοι έζησαν τότε τους αγώνες της εποχής, μνημόνευαν με ποιητική διάθεση τον αξεπέραστο ήχο της Ferrari 312/P. Και όσοι από τους νεότερους είχαν την ευκαιρία να τον ακούσουν σε κάποια «αγωνιστική μάζωξη» ή φεστιβάλ τύπου Goodwood έχουν να λένε για το πόσο αυτός ο 12κύλινδρος flat μίλησε στην ψυχή τους. Ίσως δεν υπάρχει καλύτερη προσέγγιση σε κάτι τέτοιο από μία επίσης αξεπέραστη γραφή για τους ήχους από εκείνη της κας Ιωάννας Ετμεκτσόγλου, Λέκτορος στο Ιόνιο Πανεπιστήμιο, στο Τμήμα Μουσικών Σπουδών: «Το κελάηδημα του καναρινιού, η κραυγή του παπαγάλου, το θρόισμα των φύλλων, το πάφλασμα των κυμάτων, ο ήχος από το αεροπλάνο που προσγειώνεται, το τρεχούμενο νερό της πηγής, ο κεραυνός, το γαύγισμα του σκύλου, η φωνή του ανθρώπου, ο σφυγμός του δένδρου, ο συνθετικός ήχος από ηλεκτρονικό υπολογιστή, ο ήχος της ακουστικής κιθάρας... Πού σταματάει άραγε η φύση και αρχίζει ο άνθρωπος; Πού σταματάει ο ήχος και αρχίζει ο θόρυβος; Πού σταματούν οι ήχοι της φύσης και αρχίζουν οι 'τεχνητοί ήχοι'; Και τα τρία παραπάνω ερωτήματα δεν έχουν ξεκάθαρες απαντήσεις που θα ικανοποιούσαν την ανάγκη μας να τακτοποιούμε τα δύσκολα και πολύχρωμα αντικείμενα της ζωής μας σε τετράγωνα κουτάκια.»

Πού σταματάει ο ήχος και πού αρχίζει ο θόρυβος; Σε αυτό το ερώτημα, σχετιζόμενο πάντα με τους ήχους των αγωνιστικών αυτοκινήτων, έχουν απαντήσει τα εκατομμύρια θεατών που ακολουθούν πιστά τον μηχανοκίνητο αθλητισμό με εξαιρετική προσήλωση. Γιατί οι «αγωνιστικοί ήχοι», σαν αυτούς που μελοποίησε ο flat 12 της Ferrari 312/P είναι ένα είδος κελαηδήματος…

Και τώρα νταμπλ…

Η σεζόν του 2025 του Παγκοσμίου Πρωταθλήματος Αντοχής (WEC) της FIA ολοκληρώθηκε με ένα αποτέλεσμα που θα αντηχεί για δεκαετίες στον κόσμο του μηχανοκίνητου αθλητισμού: η Ferrari κατέκτησε τον τίτλο του Παγκοσμίου Πρωταθλήματος Κατασκευαστών! Ένας θρίαμβος που δεν είναι μόνο μια αγωνιστική επικράτηση, αλλά η υπογραφή ενός κεφαλαίου που γράφτηκε 53 χρόνια μετά το τελευταίο στέμμα στους αγώνες αντοχής.

Για τη Ferrari, αυτή η επιτυχία αντιπροσωπεύει τον 24ο παγκόσμιο τίτλο στους αγώνες αντοχής συνολικά, έναν απολογισμό που περιλαμβάνει τόσο νίκες σε αγώνες αντοχής όσο και σε νίκες σε διάφορες κατηγορίες από την ίδρυση του πρωταθλήματος FIA το 1953.

Δεν είναι δύσκολο να αντιληφθεί κάποιος ότι το πρωτάθλημα που κατακτήθηκε φέτος, επιβεβαίωσε την τεχνική υπεροχή και την αποφασιστικότητα της μάρκας του Maranello. Το «αστέρι» αυτής της σεζόν ήταν το Hypercar 499P, ένα υβριδικό μονοθέσιο που συνδυάζει την παράδοση με την προηγμένη τεχνολογία. Ο τίτλος των Κατασκευαστών συνοδεύτηκε από τον τίτλο των Οδηγών, που κέρδισε το πλήρωμα με το αυτοκίνητο Νο. 51 των Alessandro Pier Guidi, James Calado και Antonio Giovinazzi. Υπάρχει όμως και κάτι ακόμα. Τα πληρώματα της Ferrari έκαναν το clean sweep και στις τρεις πρώτες θέσεις του πρωταθλήματος οδηγών, αφού η δεύτερη θέση στον πίνακα των οδηγών πήγε στους νικητές των 24 Ωρών του Le Mans, Robert Kubica, Phil Hanson και Yifei Ye, με την ιδιωτική #83 AF Corse 499P, με το πλήρωμα #50 Ferrari AF Corse (Antonio Fuoco, Nicklas Nielsen και Miguel Molina) να κατακτά την τρίτη θέση.

Η σημασία της επιστροφής

Η τελευταία απόλυτη επιτυχία στους αγώνες αντοχής χρονολογείται από τη χρυσή εποχή της Ferrari, γι' αυτό και ο Πρόεδρος της «cavallino rampante», John Elkann, περιέγραψε την κατάκτηση του τίτλου του 2025 ως την «εκπλήρωση ενός ονείρου» και «ένα ορόσημο που μας γεμίζει υπερηφάνεια».

Ο Elkann τόνισε επίσης τη σημασία της ενότητας προφανώς λοξοκοιτώντας τα όσα διαδραματίζονται στην ομάδα της Formula 1…: «Η Ferrari κερδίζει όταν είναι ενωμένη, αυτό μας δίδαξε το αποτέλεσμα του WEC», προσθέτοντας, «Όταν όλοι είναι μαζί, μπορούν να επιτευχθούν σπουδαία πράγματα».

Η επιτυχία στο WEC 2025 ήταν το αποτέλεσμα μιας σεζόν στην οποία η Ferrari έλαβε μέρος με εξαιρετική αγωνιστική συνέπεια, δεδομένου του σκληρού ανταγωνισμού με κορυφαίες εργοστασιακές ομάδες ως αντιπάλους. Η Ferrari - AF Corse πέτυχε με τα 499P της τρεις νίκες (στο Κατάρ με το πλήρωμα το Νο. 50, στην Imola και στο Βέλγιο με το Νο. 51), δύο δεύτερες θέσεις και τρεις τρίτες θέσεις, μαζί με τρεις pole positions (στην πίστα Lusail του Κατάρ και την Imola με τους Pier Guidi-Calado-Giovinazzi και στο Spa με τους Fuoco-Molina-Nielsen).

Η σεζόν περιελάμβανε επίσης ένα τριπλό βάθρο στο Κατάρ στον πρώτο αγώνα (με την 499P με το Νο. 83 να τερματίζει δεύτερη) και δύο διπλά βάθρα στην Imola και το Spa (συμπεριλαμβανομένου του αυτοκινήτου με τα χρώματα της Giallo Modena). Αξίζει να σημειωθεί ότι η AF Corse εξασφάλισε επίσης το Παγκόσμιο Κύπελλο FIA Hypercar Teams που προορίζεται για ανεξάρτητες ομάδες και θριάμβευσε στις 24 Ώρες του Le Mans με τον Ye-Kubica-Hanson.

Μια ιστορική πρωτιά

Ο τίτλος οδηγών για τους Pier Guidi, Calado και Giovinazzi σηματοδοτεί το πρώτο τους πρωτάθλημα Οδηγών στην κορυφαία κατηγορία αντοχής και το πρώτο Οδηγών για τη Ferrari. Πριν από το 2023, η κορυφαία κατηγορία στο πρωτάθλημα Sportscar ή Αντοχής (μέχρι το 1973) απένειμε μόνο τον τίτλο των Κατασκευαστών. Για τους Alessandro Pier Guidi και James Calado, αυτός είναι ο τέταρτος τίτλος οδηγών συνολικά, που έχουν κατακτήσει στην κατηγορία LMGTE Pro το 2017, το 2021 και το 2022.

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ:

Οι καπνοβιομηχανίες επιστρέφουν στη Formula 1 «από το παράθυρο»

F1: Η Aston Martin AMR26 βγήκε στην πίστα και «έμεινε» (photo-video)

Ήρθε, κέρδισε, φεύγει; Η Dacia αποφασίζει για το μέλλον της στο Ράλι Ντακάρ