Η αεροτομή είναι πλέον αναπόσπαστο κομμάτι των οχημάτων που αγωνίζονται σε πρωταθλήματα του μηχανοκίνητου αθλητισμού. Μικρότερη ή μεγαλύτερη, αποτελεί ένα καίριο αεροδυναμικό βοήθημα και σίγουρα επίτευγμα της σύγχρονης μηχανικής. Πρόκειται για ένα εξάρτημα που «κόβει» τον αέρα στη μέση, αν μπορεί κανείς να το περιγράψει έτσι, εξομαλύνοντας και βελτιστοποιώντας τη ροή του γύρω από το όχημα.
Για να βρει κανείς τις ρίζες της πρώτης αεροτομής που χρησιμοποιήθηκε ποτέ σε αγωνιστικό θα πρέπει να ταξιδέψει στο μακρινό 1956. Εκείνη τη χρονιά, ο Ελβετός μηχανικός και ερασιτέχνης οδηγός αγώνων, Michael May, δημιούργησε τον πρόγονο των σημερινών αεροτομών: Μία εφεύρεση για την οποία ο μηχανοκίνητος αθλητισμός τον ευχαριστεί.
Η εφεύρεση που άλλαξε τα δεδομένα στον μηχανοκίνητο αθλητισμό
Έχοντας αποφοιτήσει από το τμήμα μηχανικής του Πανεπιστημίου της Ζυρίχης, ο May ήταν λάτρης του motorsport. Με την υποστήριξη του αδερφού του, Pierre, ο 22χρονος μηχανικός κατέφτασε στο Nurburgring για τον αγώνα των 1.000 μιλίων με μία ειδικά τροποποιημένη Porsche 550 Spyder, η οποία έφερε μία τεράστια αεροτομή πάνω από το κεφάλι του οδηγού, που έμοιαζε με… τραπέζι.
Ο May εμπνεύστηκε από το Opel RAK 2 του 1928, το οποίο είχε δύο μεγάλα πτερύγια δεξιά κι αριστερά κι είχε σχήμα πυραύλου. Με την Porsche του να χάνει σημαντικά ισχύ στις στροφές, εξανεμίζοντας κάθε πλεονέκτημα που κέρδιζε στις ευθείες, ο Ελβετός βρήκε έναν τρόπο να «κολλήσει» το αυτοκίνητο στο οδόστρωμα, ώστε να μη χρειάζεται να σηκώνει το πόδι από το γκάζι.
Χρησιμοποίησε μία μεγάλη πλάκα, προσθέτοντας πτερύγια στις άκρες, εφευρίσκοντας τον πρόγονο του σημερινού DRS. Η επινόηση του May δούλευε εξαιρετικά κι όλα πήγαν ρολόι. Το αυτοκίνητο ήταν ταχύτερο όλων, ακόμα και από τις εργοστασιακές Porsche, κάτι που φυσικά δεν άρεσε στον αγωνιστικό επικεφαλής της γερμανικής εταιρείας, Huschke von Hanstein.
O von Hanstein υπέβαλε επίσημη ένσταση, ζητώντας την αφαίρεση της αεροτομής, υποστηρίζοντας ότι παρεμπόδιζε την ορατότητα των οδηγών που ακολουθούσαν το αυτοκίνητο του May, καθιστώντας την κατασκευή επικίνδυνη. Ο Γερμανός μάλιστα απείλησε τους αγωνοδίκες με απόσυρση των 4 εργοστασιακών Porsche, κι έτσι εκείνοι υπέκυψαν στις πιέσεις του, παρόλο που αρχικά είχαν επιτρέψει στο δημιούργημα του May να αγωνιστεί.
Το συγκεκριμένο όχημα δεν αγωνίστηκε ξανά, όμως η εφεύρεση του May χρησιμοποιήθηκε μετά από σχεδόν μία δεκαετία, αλλάζοντας τον κόσμο του μηχανοκίνητου αθλητισμού για πάντα.
Η αιώνια κόντρα με την Porsche
Η προσφορά του Michael May στα αγωνιστικά δεν περιορίστηκε στις αεροτομές και το DRS. Ο Ελβετός, ως εργαζόμενος της Mercedes-Benz τη δεκαετία του ’60, δημιούργησε το δικό του σύστημα DFI (direct fuel injection), κάτι που μάλιστα αποτέλεσε τη διδακτορική του διατριβή.
Εκτός αυτού, ήταν υπεύθυνος για την εξέλιξη του οκτακύλινδρου κινητήρα 547/3 της Porsche. Ο Ferry Porsche, γιος του ιδρυτή της Ferdinand Porsche Sr., επιστράτευσε τον May, γνωρίζοντας την ικανότητα και την τεχνογνωσία του, προκειμένου να λύσει το πρόβλημα αξιοπιστίας που αντιμετώπιζε ο συγκεκριμένος κινητήρας. Η Mercedes συμφώνησε, επιτρέποντας στον υπάλληλό της να βοηθήσει την Porsche, κι όλα ήταν έτοιμα για την άφιξη του May στη Γερμανία.
Οι μηχανικοί του αγωνιστικού τμήματος της Porsche δεν ήθελαν να συνεργαστούν μαζί του, κι έτσι χρειάστηκε να δουλέψει πάνω σε έναν μικρότερο, τετρακύλινδρο κινητήρα, με τη βοήθεια ενός μηχανικού από το τμήμα αυτοκίνησης της εταιρείας. Φυσικά, ακόμα κι έτσι, ο May κατάφερε να βελτιώσει δραστικά τη λειτουργία του κινητήρα, εφαρμόζοντας το δικό του σύστημα DFI που είχε πατεντάρει.
Ο Ferry Porsche, εντυπωσιασμένος με το μεράκι και την αφοσίωση, όπως και με την ποιότητα της δουλειάς του May, θεώρησε πως θα ήταν καλό να οδηγήσει εκείνος ένα από τα μονοθέσια της Porsche στην F1. Ο May είχε ήδη κάποια εμπειρία σε μονοθέσια, κι έτσι ταξίδεψε στη Γαλλία για το Pau Grand Prix. Φτάνοντας στην πίστα, συνειδητοποίησε ότι οι μηχανικοί της Porsche δεν είχαν στείλει το μονοθέσιο από τη Γερμανία. Ήταν πολύ απλό. Η ίδια του η ομάδα τον είχε σαμποτάρει, παρά τη συμφωνία που είχε ο ίδιος με τον Ferry Porsche.
Η αναγνώριση από τη Ferrari
Φανερά εκνευρισμένος, ο May έτρεξε στο γκαράζ της Scuderia Ferrari, ρωτώντας τον τότε επικεφαλής Eugenio Dragoni: «Θέλεις περισσότερη ισχύ στον V6 σου;» Όπως ήταν προφανές, εκείνος απάντησε καταφατικά, λέγοντάς του μάλιστα ότι η ομάδα τον ήξερε ήδη, κι ότι τον περίμενε. Χωρίς δεύτερη σκέψη, ο May παραιτήθηκε από την Porsche και ξεκίνησε το ταξίδι του στη Ferrari.
Από το 1963 έως το 1964, ο May εργάστηκε στη Ferrari, όπου και κατάφερε να κάνει τους Ιταλούς να υιοθετήσουν τόσο το σύστημα ψεκασμού του, όσο και την αεροτομή. Από το 1968 κι έπειτα, κάθε αυτοκίνητο και μονοθέσιο της Ferrari έφερε την εφεύρεση που η Porsche δεν εκτίμησε ποτέ. Ο May δεν πήρε ποτέ την αναγνώριση που του άξιζε από τους Γερμανούς, όμως η ευρεσιτεχνία και το αγωνιστικό του πνεύμα τον έφεραν στο προσκήνιο της αυτοκινητοβιομηχανίας και του μηχανοκίνητου αθλητισμού.
Μετά τη Ferrari, ο Michael May ίδρυσε την Turbo-May GmbH, κατασκευάζοντας turbo, αλλά και σκάφη, αργότερα, όταν μετέφερε την εταιρεία στη Λίμνη της Γενεύης.
Επιπροσθέτως, ο May σχεδίασε την κεφαλή ‘Fireball’ για τους κινητήρες V12 της Jaguar, η οποία χρησιμοποιήθηκε από το 1981 έως και το 1997, στην τελευταία της έκδοση. Τα τελευταία χρόνια, ο Ελβετός έχει συμβάλει ενεργά στην εκστρατεία κατά του καρκίνου, χρησιμοποιώντας τις γνώσεις του στη μηχανική για την εύρεση μη επεμβατικών τεχνικών για την πρόληψη και την καταπολέμησή του.
ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ:
Η αεροτομή του νέου hypercar της Hispano Suiza είναι η μεγαλύτερη που έχεις δει (photos)?
Legends: Στο τιμόνι του Ford Sierra RS Cosworth
Στερνή μου γνώση: 8 αυτοκίνητα που κανείς δεν εκτίμησε στην ώρα τους





ΔΗΜΟΦΙΛΗ





_77761_486761_type13129.jpg)