Το πάθος είναι συνυφασμένο με τη Ferrari. Υπάρχει κάτι στο κόκκινο των μονοθεσιών της, στην αύρα όταν φτάνει κανείς στο Μαρανέλο, στη Μοντένα, όταν βλέπει το άλογο στα δυο του πόδια σηκωμένο σε κίτρινο φόντο. Το καλλιέργησε ο ιδρυτής της αυτό το συναίσθημα, και το συντηρούν άπαντες στον οργανισμό έκτοτε, από τον πρόεδρο ως τον θυρωρό.
Επομένως, δεν αποτελεί έκπληξη, δε συνιστά καν είδηση ότι ο Lewis Hamilton, ένας άνθρωπος που συχνά έχει δείξει ότι τρέφει έντονα συναισθήματα για αυτό που κάνει, ένιωσε στο 100% αυτή την ανατριχίλα που συνοδεύεται από την ευφορία της πρώτης επαφής με αυτό που ποθείς.
«Η οδήγηση ενός αυτοκινήτου της Ferrari για πρώτη φορά σήμερα το πρωί ήταν ένα από τα καλύτερα συναισθήματα της ζωής μου.» Κι αυτό από έναν 7κις πρωταθλητή.
«Όταν ξεκίνησα το μονοθέσιο και πέρασα από την πόρτα του γκαράζ, είχα το μεγαλύτερο χαμόγελο στα χείλη μου. Μου θύμισε την πρώτη φορά που δοκίμασα ένα μονοθέσιο της Formula 1, ήταν μια τόσο συναρπαστική και ιδιαίτερη στιγμή, και εδώ είμαι, σχεδόν είκοσι χρόνια αργότερα, νιώθω ξανά αυτά τα συναισθήματα».
Από τη Δευτέρα που επισκέφθηκε για πρώτη φορά ως οδηγός της ομάδας το εργοστάσιό της, ως και την Τετάρτη που ήρθε η κορύφωση της τριήμερης εισαγωγής του στα της Scuderia πριν τα επίσημα τεστ τον Φλεβάρη, τόσο ο ίδιος όσο κι οι Ιταλοί έκαναν το παν να επικοινωνήσουν αυτό που πραγματικά νιώθουν: πόσο χαίρονται που έγινε πράξη μία συνεργασία που αμφότερες οι πλευρές επεδίωκαν εδώ και χρόνια - από το 2018 συγκεκριμένα.
Οδήγησε 30 γύρους σε ομίχλη και βροχερό καιρό, μπροστά σε περίπου 2.000 tifosi που αδημονούσαν να δουν έναν παλιό τους αντίπαλο να φορά τα δικά τους χρώματα, να μιλά τη μητρική τους γλώσσα (έστω, αυτές τις λίγες προτάσεις που με αξιοπρεπή προφορά ψέλλισε). Δεν ήταν δεδομένο: πριν 29 χρόνια, η υποδοχή που επεφύλασσαν στον Michael Schumacher ήταν αντιδιαμετρικώς αντίθετη, καθώς σήκωσαν πανό που έλεγε (σε ελεύθερη απόδοση) 'Jean Alesi δεν θα γίνεις ποτέ'.
Έγινε κι ουσιαστική δουλειά, καθώς είχε μία πρώτη επαφή με το τεχνικό επιτελείο, ενώ έκανε και δουλειά στον προσομοιωτή.
Τώρα, όμως, το καλό τελείωσε. Ξεκινά η σκληρή δουλειά, και θα χρειαστεί να καταβληθεί πολλή προσπάθεια και από τις δύο μεριές για να στεριώσει αυτή η συνεργασία. Και εδώ εγείρεται και το ερώτημα: πώς θα νοείται επιτυχημένο αυτό το πάντρεμα στο τέλος της μέρας;
Τι φέρνει ο Hamilton στη Ferrari; Πρεστίζ; Μα το έχει ήδη, για τη Ferrari μιλάμε άλλωστε. Φήμη; Ας μη γελιόμαστε. Ο Hamilton προσφέρει την καθοδήγηση, ουσιαστική αλλά και πνευματική, σε ένα εργοστάσιο που δεν έχει ηγέτη εδώ και πολλά χρόνια.
Ο Leclerc δεν έχει τις επιτυχίες ή το στάτους να υποστηρίξει έναν τέτοιο ρόλο, ασχέτως αν είναι αγαπητός στην ομάδα, όντας προϊόν της και κομμάτι της εδώ και περίπου μία δεκαετία.
Ο Hamilton, όμως, είναι ο ταγός που η ομάδα πρέπει να ακολουθήσει για να επιστρέψει ψηλά. Είναι εκείνος που μπορεί να εμπνεύσει, να δώσει εφόδια στον Leclerc, να προσελκύσει ταλέντο. Μπορεί να μην το κάνει μαζί του, κι αυτό είναι μάλλον το πιθανότερο - πόσα χρόνια μπορεί (ή θέλει) ο Βρετανός να αγωνίζεται σε αυτό το επίπεδο; Έχει υπογράψει διετές συμβόλαιο, αλλά κι αυτό είχε κάνει και με τη Mercedes έχοντας την «πίσω πόρτα» πάντα διαθέσιμη εφόσον το θελήσει - και το θέλησε.
Στο τέλος, ο Hamilton δέχτηκε υποδοχή θριαμβευτή στο Μαρανέλο, και πώς όχι άλλωστε. Αλλά το μετά είναι που δεν έχει ξεδιαλύνει - και φοβάμαι πως δεν θα ξεδιαλύνει εύκολα και άμεσα. Η υπομονή θα είναι η λέξη-κλειδί.
ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ:
Δείτε την πρώτη φωτογραφία του Lewis Hamilton ως οδηγός της Ferrari (photo)
Hamilton στη Ferrari: Οι συμβολισμοί και τα ερωτηματικά που περιμένουν απαντήσεις
Το πρώτο μήνυμα του Hamilton ως οδηγού της Ferrari: «Ας κάνουμε το 2025 αξέχαστο»